Φθινοπωρινές Σπέτσες

Τα καλοκαιρινά -και γιατί όχι, φθινοπωρινά- απογεύματα της Παρασκευής είναι για ραντεβού με προορισμό τις Σπέτσες. Είναι για καφέ, δυνατή μουσική και διαμάχες για ποιο τραγούδι θα ακούσουμε επόμενο. Είναι για τυρόπιτα στο Κολιάκι, freddo στο Stork, καλούς φίλους, ασυνάρτητες συζητήσεις και ακόμα πιο ασυνάρτητα playlists. Είναι για αναχωρήσεις από το κέντρο της πόλης και αφίξεις στο όμορφο, μικρό νησί. Αρκετά μικρό για να μη χρειάζεσαι αυτοκίνητο, αρκετά ζωντανό για να διασκεδάσεις, αρκετά γαλήνιο για να ησυχάσεις, αρκετά οικογενειακό για να σου ‘ναι οικείο και τόσο όμορφο που να μη θες να φύγεις.

Οι Σπέτσες στην αρχαιότητα ονομάζονταν Πιτυούσα, από τα πεύκα που ευδοκιμούσαν στο νησί. Αργότερα, οι Φράγκοι την αποκάλεσαν «Isola di Spezie» ή αρωματοφόρο νήσο. Με μακρά ιστορία ισχυρής ναυτικής και εμπορικής δύναμης, έπαιξαν ενεργό ρόλο στην επανάσταση του 1821, αγωνιζόμενες κατά της Τουρκοκρατίας, και άφησαν στην ιστορία ονόματα ηρώων όπως αυτό της καπετάνισσας Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και του Χατζηγιάννη Μέξη.

Η ιστορία και το ναυτικό παρελθόν του τόπου είναι ακόμα ορατό και γοητευτικό, στα καπετανόσπιτα, τις άγκυρες, τα κανόνια και τα αρχοντικά που υπάρχουν διάσπαρτα σε διαφορετικά σημεία του νησιού.Με την ιστορία τους και τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική τους, που έχεις τις ρίζες της στα προεπαναστατικά χρόνια και έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό έως και σήμερα, οι Σπέτσες διατηρούν μια ατμόσφαιρα άλλης εποχής – ατμόσφαιρα που ενισχύεται από την έλλειψη αυτοκινήτων, τις άμαξες, τα ποδήλατα, τους ταρσανάδες του παλιού λιμανιού και τα χειροποίητα βοτσαλωτά που κοσμούν το νησί. Από αυτές τις όμορφες «ζωγραφιές» από βότσαλο παρελαύνουν φιγούρες παραμυθένιες και θαλασσινές – πουλιά, άγκυρες, γοργόνες, χταπόδια, κυπαρίσσια, καΐκια και φουσκωμένα πανιά.

Η πρόσβαση είναι εύκολη, είτε με αυτοκίνητο από την Αθήνα στην Κόστα (μια απόσταση περίπου 3 ωρών) και από εκεί με θαλάσσιο ταξί ή καΐκι στις Σπέτσες, είτε ακτοπλοϊκώς από το λιμάνι του Πειραιά, με διάρκεια περίπου 2,5 ώρες. Τα κέντρα του νησιού είναι δύο: η Ντάπια, το σημερινό λιμάνι και εμπορικό κέντρο του νησιού, και το Παλιό Λιμάνι, το κέντρο της βραδινής ζωής. Τα αυτοκίνητα απαγορεύονται, επιτρέπονται όμως τα μηχανάκια. Οι Σπέτσες είναι ιδανικές για ποδηλασία, ενώ για μετακινήσεις υπάρχουν επίσης άμαξες, ταξί θαλάσσης, ταξί στεριάς και λεωφορεία.

Είναι προορισμός εύκολος και κοντινός, με αρκετό κόσμο από το Πάσχα έως και το τέλος του καλοκαιριού, γνωστός για εκδηλώσεις όπως η Αρμάτα (η αναπαράσταση της ναυμαχίας των Σπετσών και πυρπόληση του Τουρκικού στόλου), το Spetses mini Marathon (φέτος πραγματοποιείται στις 6-8 Οκτωβρίου), το Spetsathlon και η Regata. Παραμένουν όμως εξίσου ιδανικός προορισμός για τα ήσυχα Σαββατοκύριακα με τον λίγο κόσμο, τα ήρεμα βράδια και τις άδειες παραλίες με τα καταπράσινα πεύκα. Γιατί η πρώην Πιτυούσα έχει ακόμα μυρωδιά πεύκου, και βουκαμβίλιας, χρώμα γαλαζοπράσινο και ήχο από το γέλια μας.

Πού να φας:
– Νυχθημερόν (Παλιό Λιμάνι)
– Λούλα (Ζωγεριά)
– Παχνί (Κοκκιναριά)
– Εξέδρα, Σιώρας (Παλιό Λιμάνι)
– Ακρογιαλιά (Κουνουπίτσα)
– Ταρσανάς (Παλιό Λιμάνι)
– Πάτραλης (Κουνουπίτσα)

Πού να πιεις, καφέ:
– Καφενείο του Σταμπόλη (Ντάπια)
– Ρούσσος (Ντάπια)
– Ποσειδώνιο (Ντάπια)
– Καπελογιάννης (Παλιό Λιμάνι)

Πού να πιεις, ποτό:
– Bar Spetsa (Ντάπια)
– Bikini Cocktails and Snacks (Παλιό Λιμάνι)
– Jinx Bar (Παλιό Λιμάνι)
– Palms on the Verandah (Ντάπια)

Πού να κολυμπήσεις:
– Ζωγεριά
– Ξυλοκέριζα
– Αγία Παρασκευή
– Άγιοι Ανάργυροι

Αρθρογράφος

Έχει σπουδάσει Κλασικές Σπουδές και Ιστορία Κινηματογράφου στο King’s College του Πανεπιστήμιου του Λονδίνου και Θέατρο στη σχολή του Lee Strasberg στη Νέα Υόρκη. Από μικρή -για ανεξιχνίαστο ακόμα λόγο- ήθελε να γίνει ηθοποιός. Έγινε λοιπόν και παράλληλα κάνει τις πρώτες της απόπειρες στη σκηνοθεσία και τη διδασκαλία.

Σχολιασμός

Σχολιασμός