Να Με Προσέχεις…

Η φετινή γιορτή της μητέρας μου δίδαξε το σημαντικότερο μήνυμα: να μην παίρνουμε τα πράγματα δεδομένα και να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή σαν να ήταν η τελευταία.

Πριν αρχίσει η καραντίνα, το πρόγραμμα μου ήταν τόσο πιεσμένο ώστε τους μόνους ανθρώπους που προλάβαινα να δω ήταν η οικογένειά μου – εννοώ το σύζυγο και τα παιδιά μου και όχι το ευρύτερο συγγενικό περιβάλλον. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, δεδομένου και του lockdown, να μη δω κανέναν εκτός αυτού του στενού πυρήνα για τουλάχιστον δύο μήνες, κι ας ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήθελα να δω η μητέρα μου.

Είχα ανάγκη να νιώσω την παρουσία της, έστω κι αν δεν μπορούσα να την αγκαλιάσω για λόγους ασφαλείας. Τη θεωρώ την πολυτιμότερη σχέση στη ζωή μου – η πιο ουσιαστική αγκαλιά είναι εκεί! Χωρίς όρους ή λόγια. Τι σημαίνει όμως αυτή η αγκαλιά;

Όλα αρχίζουν με τη μυρωδιά της από βρέφος, που συνεχίζεις να την αναγνωρίζεις για πάντα. Είναι εκείνη στην οποία έτρεχες μικρή και ήξερες ότι σίγουρα θα είναι εκεί για να σε πιάσει ή αργότερα να σε ακούσει για όλους τους προβληματισμούς σου ή τις φοβίες σου. Σου έμαθε πού ανήκεις, που είναι ίσως η πιο σημαντική αξία. Χωρίς αυτήν, όσο κι αν μεγαλώνεις και προχωράς, η ισορροπία σου κλονίζεται και συνέχεια ψάχνεις να βρεις τι σου λείπει. Στην πορεία της ζωής μου γνώρισα μια δεύτερη αγκαλιά που είχε διπλή μαγεία από την πρώτη, την αγκαλιά των παιδιών μου! Φαντάζομαι όσοι έγιναν γονείς νιώθουν το ίδιο. Αυτή η αγκαλιά μεταμορφώνει την έννοια να υπάρχεις και να δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου.

Τι είναι αυτό που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέπτεστε τη μητέρα σας; Υπάρχει κάτι χαρακτηριστικό που θυμάστε; Προσωπικά, η πρώτη εικόνα που έχω στην μνήμη μου ήταν η προθυμία της να με προσέχει ή να με φροντίζει χωρίς σταματημό, το ακούραστο ενδιαφέρον της ανεξαρτήτως αν χρειαζόταν η ίδια κάτι ή όχι. Ήταν εκεί να μου υπενθυμίσει το κάθε τι που μπορεί να ξεχνούσα. Μέχρι και σήμερα, θαυμάζω το απερίσπαστο ενδιαφέρον της και την προτεραιότητά που θέτει στο να εκφράζει την αγάπη της με διάφορους τρόπους.

Όσες ώρες και να περάσω μαζί της, δεν βαριέμαι ποτέ! Οι άπειρες ώρες συζήτησης ή διαφωνιών πάντα κάτι διδάσκουν. Είναι εκείνες οι στιγμές που έχεις βρεθεί σε αδιέξοδο και θέλεις κάποιος να σε συμβουλεύσει ή να σε καθοδηγήσει. Όπως έχουν διαμορφωθεί οι σημερινές συνθήκες, οι δια ζώσης συζητήσεις ή βόλτες έχουν μετατραπεί σε συζητήσεις μέσω Facetime. Ωστόσο, με όποιον τρόπο κι αν επικοινωνεί κανείς, η σχέση δεν ξεθωριάζει. Ο χρόνος που αφιερώνουμε σε αυτήν παραμένει ποιοτικός, χαρίζοντας χαρά ή ανακούφιση.

Όσοι έχετε την πολυτέλεια να έχετε την μητέρα σας κοντά σας, είναι σημαντικό να μετατρέπετε τον “κοινό” σας χρόνο σε μικρή όαση της καθημερινότητας. Οι μέρες που δεν μπορούσαμε να βρεθούμε και δεν μπορούσαμε να εκφραστούμε με το ίδιο τρόπο πέρασαν, αλλά μας κόστισαν. Παραμένουμε ευγνώμονες και είμαστε εδώ να μοιραζόμαστε τις όποιες στιγμές με αισιοδοξία και υπομονή. Άλλωστε, η γιορτή της μητέρας γιορτάζεται καθημερινά και όχι μόνο μια συγκεκριμένη μέρα. Ένα λουλούδι, ένα χαμόγελο, ένα ωραίο γλυκό που ετοιμάσαμε μόνο γι’ αυτές χωρίς κάποια επίσημη αφορμή. Οι στιγμές που αφιέρωσαν εκείνες είναι τουλάχιστον αναρίθμητες και είναι σοφό να μην τον ξεχνάμε. Αναμνήσεις, σκέψεις και μια συνεχόμενη γιορτή μαζί τους. Η εποχή μας ωθεί να το κάνουμε πράξη συχνότερα.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
We Are Family
We Are Family

Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1977. Μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα. Ανήσυχη από πολύ μικρή, της άρεσαν η μουσική, τα γράμματα και ο αθλητισμός. Στα 18 σπούδασε αισθητική και αργότερα έγινε make-up artist δίπλα στον Αχιλλέα Χαρίτο. Αφού συνεργάστηκε πάνω από 15 χρόνια με διάφορες εταιρείες παραγωγής και διαφήμισης, τηλεοπτικά studios και wedding planners, ανακάλυψε πως θέλει να ασχοληθεί με θέματα που αφορούν τα παιδιά. Παρακολούθησε "εκπαιδευτικό δράμα" στο εργαστήρι της Ξένιας Καλογεροπούλου στο Θέατρο Πόρτα και άρχισε να της δίνεται η έμπνευση για ιστορίες και παραμύθια που αφορούν ρόλους για παιδιά. Στη συνέχεια παρακολούθησε εργαστήρια ψυχολογίας γιατί την ενδιέφεραν οι διάφορες συμπεριφορές που διαμορφώνονται στους μικρούς μας φίλους, καθώς απέκτησε και η ίδια δύο γιους. Σήμερα σπουδάζει μονωδία-κλασσικό τραγούδι και ευελπιστεί να καταφέρει να πάρει το γρηγορότερο δυνατό το πτυχίο της. Συμμετέχει στο φωνητικό σύνολο "Eclipsis" και περνάει όμορφες εμπειρίες στη διάρκεια των προβών.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Τα σημαντικότερα νέα της ημέρας, στο inbox σου κάθε μεσημέρι!

ΕΓΓPΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER