Leon of Athens: “Στην Αγγλία υπάρχει ένας κώδικας που δεν σου επιτρέπει να είσαι ευθύς”

Επάγγελμα: Μουσικός, Στιχουργός, Συνθέτης
Τόπος Κατοικίας: Κάπου μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας
Ηλικία: 33

Ξεκίνησε να παίζει κλασική κιθάρα σε ηλικία 6 ετών, ενώ στα 15 του δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα το “The Secret Show”. Αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, τα τελευταία 10 χρόνια περνάει αρκετό χρόνο μεταξύ Αμερικής και Λονδίνου, με την Ελλάδα να παραμένει η μεγάλη του αγάπη.

Έγραψε το φετινό κομμάτι της Eurovision “Better Love” μαζί με την Κατερίνα Ντούσκα και το David Sneddon, ενώ αυτό τον καιρό ετοιμάζεται για συναυλίες σε Βουκουρέστι, Βοστώνη, Ουάσινγκτον, Μπρούκλιν και Τορόντο. Μιλήσαμε για το όνειρο του, να μπορεί να ζει στην Ελλάδα και να κάνει περιοδείες στον κόσμο, αλλά και για τις δυσκολίες του να κάνει καριέρα στο Λονδίνο. Στην Αμερική πιστεύει πως η μουσική βιομηχανία δίνει ευκαιρίες σε “έναν ξένο”, σε μια νέα φωνή που έχει κάτι καινούριο να δώσει. Δε νιώθει όμως το ίδιο για την Αγγλία, όπου η μουσική βιομηχανία είναι πολύ πιο “κλειστή” και επικεντρωμένη στους γηγενείς… Και πολλοί θα συμφωνήσουμε μαζί του.

3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στο Λονδίνο;

Πολυπολιτισμικότητα…

Tο περιβάλλον εργασίας που βοηθάει να συγκεντρωθείς και να εστιάσεις στη δουλειά σου, να παράγεις (η Ελλάδα μου προκαλεί το αντίθετο, θέλω να βγω, να είμαι με τους δικούς μου ανθρώπους).

Και φυσικά, οι μοναδικές συναυλίες και παραστάσεις…

Η δουλειά σου: πάθος ή τρόπος για να εξασφαλίζεις τα προς το ζην;

Και τα δύο.

Τι σε κάνει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι κάθε πρωί;

Το ότι αγαπάω τη ζωή πολύ!

Πού θες να βρίσκεσαι σε 10 χρόνια;

Να ζω στην Αθήνα και να μπορώ να κάνω περιοδείες εκτός της χώρας και να γράφω ωραίους δίσκους. Μου αρέσει πάρα πολύ η ζωή στην Αθήνα, το επίπεδο ζωής είναι πολύ υψηλό. Τι είναι για μένα υψηλό επίπεδο ζωής; Ε φυσικά, οι ανθρώπινες σχέσεις, ο χρόνος (στο Λονδίνο η μετακίνηση απαιτεί πολύ χρόνο), το φαγητό, οι δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους, το φως, η θάλασσα…

Πες μας κάτι για τον εαυτό σου που δεν μπορούμε να καταλάβουμε εκ πρώτης όψεως…

Ασχολήθηκα με το μποξ μερικά χρόνια, από 15 ετών μέχρι τα 20. Αυτό νομίζω δεν το καταλαβαίνει κάποιος εκ πρώτης όψεως [σ.σ. γέλια, θα συμφωνήσω μαζί του, δεν έχει τα τρισδιάστατα μπράτσα ενός μπόξερ…].

Ποιο θα ήταν (αν υπήρχε) αυτό που θα έπαιρνες πίσω στην Ελλάδα μαζί σου από το μέρος που ζεις τώρα και γιατί;

Ο επαγγελματισμός. Η αξιοκρατία. Ο σεβασμός σε κανόνες που δημιουργούν μια κοινωνία παρά μια αγέλη.

Αν ήσουν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας για έναν μήνα, ποιο νόμο θα προσπαθούσες να περάσεις από τη Βουλή;

Το θέμα της οδήγησης στην Ελλάδα είναι τραγικό και έχουν χαθεί πολλοί άνθρωποι και φίλοι και κανείς δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά. Στη Σουηδία για παράδειγμα, διάβαζα προχθές, τα τροχαία έχουν ελαχιστοποιηθεί λόγω των μέτρων που έχει πάρει η Πολιτεία. Και στην Ελλάδα δεν θα έλεγα ότι λείπουν οι νόμοι, το πρόβλημα είναι η εφαρμογή τους. Με αυτό θα ασχολιόμουν, να μπει ένα πολύ πιο αυστηρό πλαίσιο στο να εφαρμοστούν οι σχετικοί νόμοι, χωρίς διακρίσεις. Είναι θέμα παιδείας πιο πολύ νομίζω…

Συμφωνείς με αυτό που λένε για τους Έλληνες ότι σαν λαός αντέχουν στα δύσκολα; Αν ναι, γιατί;

Πιστεύω ναι. Η κρίση ήταν πρωτοφανής και παρά τις τεράστιες δυσκολίες άντεξαν και αντέχουν πολλοί άνθρωποι. Γιατί έχουν μάθει να μην ορίζονται τα πάντα από τα χρήματα. Ο καιρός βοηθά πολύ γιατί με λίγα χρήματα μπορείς να έχεις ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής. Κάτι που στο Λόνδινο δεν παίζει.

Ήλιος, θάλασσα, ζεστασιά… 3 χαρακτηριστικά της χώρας μας. Πώς μπορεί αυτό το κενό να αναπληρωθεί όταν ζεις μακριά της;

Χμ… με δουλειά, κάνοντας κάτι που αγαπάς. Το ρίχνεις στη δουλειά και ξεχνιέσαι…

Αν μπορούσες να εξάγεις κάτι από την Ελλάδα στο μέρος που ζεις ποιο θα ήταν αυτό;

Η ευελιξία των Ελλήνων και η αντισυμβατική τους σκέψη, ότι σκέφτονται έξω από τα δεδομένα.

Βeauty is in the eye of the beholder λένε – κάτι πολύ αληθινό για τους Έλληνες όταν αναφέρονται στη χώρα τους. Είναι όντως η Ελλάδα το ομορφότερο μέρος του κόσμου;

Για μένα ναι, όσο γραφικό και αν ακούγεται, αλλά είναι. Είναι προσωπικό το θέμα.

Τελικά, οι Έλληνες θέλουμε να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα;

Πολύ, δυστυχώς, είναι από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μας. Δεν είμαι ιστορικός, αλλά φαντάζομαι θα υπάρχουν ιστορικοί και κοινωνιολογικοί λόγοι, ίσως επειδή λειτουργούσε το σύστημα έτσι για πάρα πολλά χρόνια και έπρεπε να βάλεις τρικλοποδιά στον άλλον για να καταφέρεις κάτι εσύ.

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να αλλάζουν συμπεριφορά όταν βρίσκονται σε ένα νέο περιβάλλον. Πες μας, υπάρχει ένας τομέας στον οποίο είδες τη δική σου συμπεριφορά να αλλάζει όταν βρέθηκες να ζεις στο εξωτερικό;

Στον τρόπο επικοινωνίας. Σίγουρα είναι πολύ διαφορετικός και στη δουλειά και σε προσωπικό επίπεδο. Στην Αγγλία υπάρχει ένας κώδικας που δεν σου επιτρέπει να είσαι ευθύς και πρέπει να είσαι πολύ διπλωματικός και προσεκτικός. Δε με έχει κουράσει αυτό απλά είναι διαφορετικό.

Στην Ελλάδα γίνεται πολύς λόγος για το λεγόμενο brain drain και για το πώς μπορούμε να κρατήσουμε τα νέα παιδιά στη χώρα μας, εσένα τι θα σε έκανε να γυρίσεις πίσω;

Μια παραπάνω αξιοκρατία. Τα νέα παιδιά αισθάνονται ότι όσο και να δουλεύουν μπορεί να μην ανταμειφθούν πολύ. Στη μουσική δεν παίζει αυτό τόσο πολύ, αλλά στην ευρύτερη κοινωνία σίγουρα.

Αρθρογράφος

H Σύλβια είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού (MA) στον τομέα Regional Studies East Asia από το Πανεπιστήμιο του Harvard και έχει πτυχίο (BSc) στη Διαχείριση Επιστημονικών και Πληροφοριακών Συστημάτων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ μελέτησε Mandarin, Γαλλικά και Γερμανικά. Πλέον ζει στο Λονδίνο, όπου και εργάζεται σε μια εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης. Παρά το γεγονός ότι δε ζει πια στην Ελλάδα, το πάθος της για ελληνικές ιστορίες παραμένει δυνατό. Ανυπομονεί να μοιραστεί, με το ευρύτερο ελληνικό κοινό, εμπνευσμένες και ενδιαφέρουσες ιστορίες Ελλήνων από το εξωτερικό.

Σχολιασμός

Σχολιασμός