Η Ελευθερία Πετρουλάκη αναδείχθηκε Πανελληνιονίκης στο Μαραθώνιο της Αθήνας. Φάνηκε ότι το έκανε εύκολα, καθώς τερμάτισε σε 2.45 χωρίς να έχει ανταγωνισμό και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη νίκη της στο Μαραθώνιο της Αθήνας και είναι σίγουρο ότι μπορεί να πάει ακόμη καλύτερα στο μέλλον. Η απίθανη Κατερίνα Ασημακοπούλου, που επέστρεψε στην ενεργό δράση μετά από πολλά χρόνια και από το ταρτάν στην άσφαλτο, έμεινε δεύτερη με πάνω από τρεις ώρες επίδοση. Στην τρίτη θέση ήταν μια παλιά γνώριμη του χώρου. Η Γιώτα Βλαχάκη, αθλήτρια του Γιώργου Ζώρζου, επέστρεψε μετά από τρία χρόνια που είχε σταματήσει. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στους οποίους συμμετείχε στο Ρίο, είχε θέματα υγείας και φαινόταν ότι δε θα αγωνιζόταν ξανά. Αλλά τελικά μπήκε ξανά στις προπονήσεις, έκανε την έκπληξη και ανέβηκε στο βάθρο.
Μπορεί δε να μην είχε πολλές Ελληνίδες γυναίκες σε ανταγωνιστικό επίπεδο στο Μαραθώνιο, όμως γυναίκες τρέχουν πια πολλές. Πάρα πολλές, και ειδικά στα 5 και 10 χιλιόμετρα. Τρέχουν οι γυναίκες συνέχεια. Πάντα έτρεχαν. Συνήθως μεταφορικά. Για δουλειές, παιδιά, σπίτι και υποχρεώσεις που δεν τελειώνουν ποτέ. Το “τρέξιμο” ήταν πάντα στη ζωή τους. Τα τελευταία χρόνια όμως, ολοένα και περισσότερες επιλέγουν να τρέχουν και κυριολεκτικά – μια επιλογή που χαρίζει τη μαγική αίσθηση του να ολοκληρώνεις την προπόνησή σου και να επιστρέφεις νιώθοντας έτοιμη να κατακτήσεις τον κόσμο. Αν λοιπόν ακόμα δεν το έχεις μέχρι στιγμής τολμήσει, δοκίμασε να βάλεις φέτος το τρέξιμο στη ζωή σου.
![](https://a8inea.com/wp-content/uploads/2019/12/az_AMA_2019_1425-300x200.jpg)
Φωτογραφία: Αγγελος Ζυμαράς
Το πιο δύσκολο είναι η απόφαση να σηκωθείς το απόγευμα όταν επιστρέφεις από τη δουλειά και να βγεις για τρέξιμο. Ή να ξυπνήσεις λίγο νωρίτερα από το καθιερωμένο και να κάνεις την προπόνησή σου. Πριν ξυπνήσουν όλοι – τι μαγική αίσθηση.
Αλλά να θυμάσαι ότι αν το κάνεις θα έχεις αλλάξει η ζωή σου. Γιατί μόνο έτσι αλλάζει η ζωή, με μικρά βήματα. Σταθερά και με όραμα. Γιατί το τρέξιμο σημαίνει ότι θέλω να προχωρήσω, να πάω μπροστά. Κυριολεκτικά, αυτό κάνουμε όταν τρέχουμε. Πάμε μπροστά. Ο συμβολισμός είναι τρομερός, ενώ ακόμη πιο ελκυστικό είναι όλο αυτό που θα ζήσεις όταν ξεκινήσεις. Θα νιώσεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Αυτό φυσικά δε χρειαζόταν να το επιβεβαιώσεις με το τρέξιμο. Το ξέρουν όλοι όσοι είναι δίπλα σου, με όλα αυτά που ήδη κάνεις. Και το τρέξιμο απλά θα σου δώσει και εκείνο το χρόνο με τον εαυτό σου που τον ψάχνεις τόσο καιρό.
Στις μεγάλες πόλεις μπορείς να ξεκινήσεις να τρέχεις βγαίνοντας από το σπίτι και πηγαίνοντας σε κοντινά πάρκα ή στάδια, όπου τρέχουν πολλοί. Στην επαρχία μπορεί να έχει και ωραίες διαδρομές στη φύση σε 10 λεπτά απόσταση. Το τρέξιμο κοστίζει ελάχιστα. Παπούτσια και ρούχα. Μετά από λίγες εβδομάδες που θα αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα της αερόβιας άσκησης, θα χρειαστούν καινούργια ρούχα με μικρότερα νούμερα. Τα παπούτσια πρέπει να ταιριάζουν με το πόδι σου, να είναι λίγο μεγαλύτερα σε μέγεθος από εκείνα που φοράς στο περπάτημα και να έχουν καλή στήριξη. Αν πας σε κατάστημα που έχει και πελματογράφημα, χρησιμοποίησέ το. Οι κάλτσες είναι επίσης πολύτιμες για να μη πληγώνεις τα δάχτυλά σου από τις τριβές, ειδικά όσο ανεβάζεις τα χιλιόμετρα. Τα ρολόγια με τις δεκάδες λειτουργίες και τα ειδικά γυαλιά ηλίου, θα έρθουν αργότερα.
![](https://a8inea.com/wp-content/uploads/2019/12/az_AMA_2019_1501-300x200.jpg)
Φωτογραφία: Αγγελος Ζυμαράς
Οι προπονητές στην αρχή είναι οι συνάδελφοι, οι φίλοι από τα παλιά, οι κολλητές που το ανακάλυψαν πρώτες. Μετά έρχονται οι running teams που έχουν πια πολλές εταιρείες. Οι αθλητικοί σύλλογοι επίσης είναι παντού στην Αθήνα. Όταν ζωηρέψει η φάση και φτάσεις να θέλεις να τρέξεις μαραθώνιο, αξίζει να απευθυνθείς σε προπονητές που έχουν ένα πτυχίο ΤΕΦΑΑ, μία ιστορία ως πρωταθλητές. Για να το κάνεις πιο συστηματικά.
Όλες οι ηλικίες είναι ανοιχτές για τρέξιμο. Δεν έχει ταβάνι. Δε χρειάζεται να έχεις κάνει στο παρελθόν κάποια αθλητική δραστηριότητα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να το αποφασίσεις. Και να είσαι συνεπής με την απόφασή σου. Αν το τολμήσεις θα δικαιωθείς. Αυτό το νιώθει όποια ξεκινήσει μετά από λίγες κιόλας εβδομάδες. Καμία που έχει μπει στο τρέξιμο δεν έχει σταματήσει, ειδικά αν το κάνει σωστά, χωρίς ακρότητες.
Θέλει να επιβαρύνεις το σώμα σου σταδιακά. Να ξεκινήσεις περπατοτρέχοντας. Λίγο περπάτημα, λίγο τρέξιμο. Για 40 λεπτά. Τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα. Όσο περνούν οι μέρες θα λιγοστεύεις το περπάτημα και σύντομα θα φτάσεις να τρέχεις για 40 λεπτά. Μετά θα τρέχεις λίγο πιο γρήγορα. Στη συνέχεια θα κάνεις τα 40 λεπτά 50 και μετά 60 και πολύ εύκολα σε μερικούς μήνες θα κάνεις τα λεγόμενα long runs που θα είναι δύο ώρες.
Η συμμετοχή σε αγώνες επιβάλλεται. Προπόνηση χωρίς στόχο δεν έχει πλάκα. Οι αγώνες είναι σημαντικοί γιατί σου θυμίζουν ότι τα αγαθά κόποις κτώνται. Αν δεν έχεις προπονηθεί θα ταλαιπωρηθείς, αλλά αν κάνεις προπόνηση τέσσερις φορές την εβδομάδα θα το ευχαριστηθείς. Δεν έχει νόημα να ασχολείσαι με το χρόνο που θα κάνεις. Ούτε με την κατάταξη. Έτσι κι αλλιώς για τον εαυτό σου τρέχεις. Τα πρώτα 5 χιλιόμετρα είναι η αρχή. Το πρώτο μετάλλιο θα το χαρίσεις στη μαμά σου, στο παιδί σου, στο σύντροφό σου, στη φίλη σου. Τα επόμενα θα είναι τόσα πολλά που μετά θα ψάχνεις χώρο για να τα βάζεις.
![](https://a8inea.com/wp-content/uploads/2019/12/az_AMA_2019_1383-300x200.jpg)
Φωτογραφία: Αγγελος Ζυμαράς
Αν συνδυάσεις το τρέξιμο με γιόγκα ή πιλάτες θα είναι ακόμη καλύτερα. Θα κάνεις αερόβια άσκηση με το τρέξιμο και διατάσεις με τη γιόγκα. Αν βάλεις και μία φορά γυμναστήριο θα έχεις και την περίφημη μυϊκή ενδυνάμωση. Αλλά όλα αυτά σιγά σιγά, για να μπορέσεις να διαχειριστείς και το χρόνο και την ενέργειά σου.
Πρώτα θα μπεις σε μία σειρά με το τρέξιμο. Θα βάλεις στόχο να κάνεις τον πρώτο σου αγώνα. Φυσικά, χρειάζεται πριν ξεκινήσεις να επισκεφτείς ένα γιατρό. Να κάνεις όλες τις εξετάσεις. Γενικές και ειδικές. Δε θα σου βρει κάτι, αλλά κάνε το. Θα σου τονώσει την αυτοπεποίθηση ότι είσαι καλά. Όταν δε θα φτάσεις να καλπάζεις και να νιώθεις ότι είσαι κοριτσάκι, αυτή η αίσθηση δεν πληρώνεται με τίποτα. Η οστεοπόρωση έχει μεγάλο εχθρό το τρέξιμο. Για να καθυστερήσει η συνάντηση μαζί της, ξεκίνησε σήμερα.
Το τρέξιμο είναι παράλληλα και ψυχοθεραπεία. Είναι εκείνες οι ορμόνες για τις οποίες ακούς από όσους το ασκούν χρόνια, που τους κάνουν να νιώθουν χαρούμενοι και αισιόδοξοι, χωρίς να πληρώνουν ουσίες ή άλλου τύπου βοήθεια. Τις βρίσκουν μέσα τους.