Μια Ευρωπαϊκή Ένωση με ψυχή. Κάθε άλλο παρά τυχαίες δεν θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τις πολλαπλές αναφορές της Ursula von der Leyen στην “ψυχή” της ενωμένης Ευρώπης, στη διάρκεια της ομιλίας της προς την ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου νωρίτερα σήμερα.
Όπως κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μίλησε για την “Κατάσταση της Ένωσης”. Παρουσίασε το πρόγραμμα της Επιτροπής για το προσεχές έτος και το όραμά της για το μέλλον, στη φιλοσοφία της αντίστοιχης ετήσιας προεδρικής ομιλίας στο αμερικανικό Κογκρέσο, το State of the Union.
Η Ομιλία της Ursula von der Leyen
Παρακολούθησα την ομιλία της προέδρου σε ζωντανή αναμετάδοση από το περιστύλιο του Ζαππείου, όπου η αντιπροσωπεία της Επιτροπής στην Ελλάδα διοργάνωσε έναν Διάλογο με τους Πολίτες που μου έκανε την τιμή να συντονίσω.
Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν για δεύτερη χρονιά περιορισμένος, εξαιτίας της πανδημίας, όμως υπήρχε διάχυτη μια αίσθηση ανανέωσης και αισιοδοξίας. Μια αίσθηση που ενισχύθηκε και από το περιεχόμενο της ομιλίας της von der Leyen, η οποία σκιαγράφησε ένα διευρυμένο πεδίο κοινής δράσης για τα κράτη-μέλη. Όταν δοκιμάζεσαι φαίνεται η ψυχή σου, ανέφερε στην αρχή του λόγου της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δοκιμαστεί πολύ τα τελευταία χρόνια, όμως μοιάζει να παίρνει τα μαθήματά της και να επιδεικνύει κάθε φορά ταχύτερα αντανακλαστικά. Η αντιμετώπιση των υγειονομικών και οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας είναι ένα καλό τέτοιο παράδειγμα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Χρειάζεται να Δράσει Προληπτικά
Πέρα όμως από τα αντανακλαστικά, η ατζέντα που περιέγραψε η πρόεδρος έδειχνε τη διάθεση της Ένωσης να δράσει και προληπτικά. Από τον ηγετικό ρόλο που αναζητά στο πεδίο αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, στη θέσπιση της Ευρωπαϊκής Αρχής Υγείας που θα αυξήσει την πανδημική μας ετοιμότητά. Από τα βήματα στο σκέλος της ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής μέχρι τη συμπερίληψη των νέων στη διαμόρφωση της ατζέντας του ευρωπαϊκού μέλλοντος κατά το 2022, που ανακηρύσσεται Έτος της Ευρωπαϊκής Νεολαίας.
Μίλησε επίσης για την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή, αλλά και για το κράτος δικαίου ως θεμέλια βάση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Δεν δίστασε όμως να φωτογραφίσει και τις παραβιάσεις -εντός και εκτός Ένωσης- που θα πρέπει από κοινού να αντιμετωπίσουμε αν θέλουμε αυτή την “ψυχή” της Ευρώπης, που λαξεύεται μέσα από κάθε κρίση και δυσκολία, να τη διαφυλάξουμε και να την κρατήσουμε ως οδηγό μας.
