Υιοθεσία από Ομόφυλα Ζευγάρια

Εδώ στο Let’s Science αγαπάμε τα επιστημονικά δεδομένα! Πιστεύουμε ότι η επιστημονική μέθοδος είναι ίσως η σημαντικότερη σύλληψη στην ανθρώπινη ιστορία. Πρόκειται για τη σύλληψη ότι για να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας και για να προσεγγίσουμε την αλήθεια, πρέπει πρώτα να διαμορφώσουμε μια σαφή εικόνα του τι ψάχνουμε να βρούμε (που αλλιώς ονομάζεται «ερευνητική υπόθεση»), κατόπιν να συλλέξουμε με συστηματικό και όσο το δυνατόν αντικειμενικότερο τρόπο τα σχετικά δεδομένα και στη συνέχεια να τα αναλύσουμε. Τότε θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε αν η υπόθεσή μας επιβεβαιώνεται ή διαψεύδεται (περισσότερες λεπτομέρειες για την επιστημονική μέθοδο, εδώ).

Χρησιμοποιώντας την επιστημονική μέθοδο, έχουμε καταφέρει να ζούμε περισσότερο και καλύτερα, να μετακινούμαστε γρηγορότερα και ασφαλέστερα (ακόμα και από τη γη στη σελήνη), να χτίζουμε πιο μεγάλες και σταθερές κατοικίες, να καλλιεργούμε πιο αποτελεσματικά τη γη, να ακούμε μουσική όπου και όταν θέλουμε και, φυσικά, να μιλάμε με τους κοντινούς μας ανθρώπους όταν είμαστε σε άλλες χώρες.

Τι γίνεται όμως με ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη συμπεριφορά, τα συναισθήματα, τις σκέψεις μας; Με ζητήματα δηλαδή που έχουν να κάνουν με την επιστήμη της ψυχολογίας;

Και αυτά τα ζητήματα μπορούμε -και πρέπει- να τα προσεγγίσουμε ακολουθώντας την επιστημονική μέθοδο. Για  παράδειγμα, μπορούμε να θέσουμε ερωτήματα όπως: «υπάρχουν διαφορές ως προς την ανάπτυξη ανάμεσα στα παιδιά που ανατρέφονται από ομόφυλα ζευγάρια σε σχέση με τα παιδιά που ανατρέφονται από ετερόφυλα ζευγάρια;». Στη συνέχεια, μπορούμε να εντοπίσουμε τέτοια παιδιά και να αξιολογήσουμε την ανάπτυξή τους.

Ποια θα ήταν η εναλλακτική; Να λέμε απλά… απόψεις! «Εγώ πιστεύω ότι τα σπίτια χτίζονται καλύτερα με δύο μέτρα θεμέλια.» «Γιατί δύο; Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαμε μόνο ενάμιση μέτρο.» Ακούγεται αστείο -αλλά, όπως ακούγεται αστείο να ανταλλάσσουμε απόψεις για το χτίσιμο σπιτιών αντί να συμβουλευόμαστε μηχανικούς, το ίδιο αστείο είναι να ανταλλάσσουμε απόψεις για θέματα που σχετίζονται με τα ζητήματα της επιστήμης της ψυχολογίας χωρίς να συμβουλευόμαστε ψυχολόγους.

Ευτυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες οι ψυχολόγοι έχουν πραγματοποιήσει δεκάδες έρευνες σχετικά με την καταλληλότητα των ομόφυλων ζευγαριών ως γονέων και την ψυχική υγεία των παιδιών τους, οπότε μπορούμε να συμβουλευόμαστε αυτές τις μελέτες και όχι να ανταλλάσουμε απόψεις. Ποια είναι όμως τα ευρήματα των μελετών αυτών; Ας αφήσουμε τους ειδικούς να μας τα πουν: την Παρασκευή 27 Απριλίου 2018, 55 πανεπιστημιακοί ψυχολόγοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό τοποθετήθηκαν στο θέμα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, αυστηρά με βάση την επιστημονική έρευνα, ενώ ο αριθμός των πανεπιστημιακών που συνυπογράφουν την τοποθέτηση έχει ήδη ανέβει​ στους 68. Παραθέτουμε παρακάτω αυτούσια την ανακοίνωση.

«Ως πανεπιστημιακοί της Ελλάδας και του εξωτερικού στον ευρύτερο χώρο της ψυχολογίας, επιθυμούμε να συνδράμουμε στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται σχετικά με την αναδοχή αλλά και την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, με την παρακάτω τοποθέτηση, η οποία βασίζεται αυστηρά στην επιστημονική βιβλιογραφία και είναι σε συμφωνία με τις δημόσιες τοποθετήσεις της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας και της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (βλ. https://goo.gl/2yqcF2).

Η ανασκόπηση της σχετικής επιστημονικής βιβλιογραφίας καταλήγει στο ξεκάθαρο συμπέρασμα ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει μετρήσιμες επιπτώσεις στην ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, στην ψυχική υγεία των παιδιών ή στην κοινωνική τους προσαρμογή. Δεν έχουν βρεθεί διαφορές αναφορικά με κρίσιμους παράγοντες, όπως η αυτοεκτίμηση, το άγχος, η κατάθλιψη και τα προβλήματα συμπεριφοράς. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων δεν αναπτύσσονται το ίδιο καλά σε σχέση με τα παιδιά ετεροφυλόφιλων γονέων, δεν βρίσκουν υποστήριξη στην επιστημονική ερευνητική βιβλιογραφία. Αντίθετα, τα επιστημονικά ευρήματα συμφωνούν στο ότι οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι είναι τόσο κατάλληλοι και ικανοί ως γονείς όσο είναι και οι ετεροφυλόφιλοι. Επιπρόσθετα, η εμπειρική έρευνα δεν υποστηρίζει την αντίληψη ότι η ανατροφή από ομοφυλόφιλο γονέα επηρεάζει την ανάπτυξη της ταυτότητας φύλου του παιδιού, ενώ δεν υπάρχουν εμπειρικά δεδομένα ότι η παρουσία τόσο του αντρικού όσο και του γυναικείου προτύπου στο σπίτι προάγει την προσαρμογή και ευεξία παιδιών και εφήβων.

Εκατοντάδες μελέτες που διεξήχθησαν τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν οδηγήσει σε συμφωνία σε ό,τι αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με την υγιή προσαρμογή των παιδιών και των εφήβων. Οι τρεις πιο σημαντικοί είναι: (1) η ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, (2) η ποιότητα των σχέσεων των σημαντικών ενηλίκων στη ζωή του παιδιού ή του εφήβου (για παράδειγμα οι σχέσεις ανάμεσα στους γονείς) και (3) οι οικονομικοί και άλλοι πόροι που είναι στη διάθεση του παιδιού ή του εφήβου. Οι παράγοντες αυτοί φαίνεται να είναι οι ίδιοι ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων. (Bιβλιογραφία υποστηρίζει τα παραπάνω συμπεράσματα βρίσκεται εδώ: goo.gl/YeyPxm).»

Το υπογράφουν οι εξής:

  • Αθανασιάδου Χριστίνα, Επίκουρη Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Αντωνίου Φαίη, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδαγωγικής των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Αποστολίδης Θεμιστοκλής, Professeur de Psychologie sociale de la santé, Aix-Marseille Université, France
  • Αρβανίτης Αλέξιος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Αυδή Ευρυνόμη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Βακόλα Μαρία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Διοίκησης Ανθρωπίνου Δυναμικού, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Βατάκη Αργυρώ, Επίκουρη Καθηγήτρια Γνωστικής Πειραματικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Βλάχου Στυλιανή, Επίκουρη Καθηγήτρια Συμπεριφορικών Νευροεπιστημών, Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου (DCU)
  • Γαρδικιώτης Αντώνης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας και ΜΜΕ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Γεωργάκα Ευγενία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Γιακουμάκη Στέλλα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Νευροψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Γιοβαζολιάς Θεόδωρος, Αναπληρωτής Καθηγητής Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Γκαρή Αικατερίνη, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Δημητροπούλου Παναγιώτη, Επίκουρη Καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Διακογιώργη Κλεοπάτρα, Επίκουρη Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών
  • Δραγώνα Θάλεια, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Ζιώρη Ελένη, Επίκουρη Καθηγήτρια Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
  • Θεμελή Όλγα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Ιατρίδης Τηλέμαχος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Κανελλοπούλου Λίσσυ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στις «Ψυχοδυναμικές Θεωρίες Προσωπικότητας», Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Καραγιαννοπούλου Ευαγγελία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
  • Κατερέλος Ιωάννης, Καθηγητής Μεθοδολογίας Έρευνας στην Κοινωνική Ψυχολογία, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Κογκίδου Δήμητρα, Καθηγήτρια Ψυχολογίας με έμφαση στο σχεδιασμό ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Κορδούτης Παναγιώτης, Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας των Διαπροσωπικών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Κουνενού Καλλιόπη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, ΑΣΠΑΙΤΕ
  • Κουρκούτας Ηλίας, Καθηγητής Ψυχολογίας – Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Κούτρα Αικατερίνη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Κωνσταντίνου Νίκος, Γνωστικός Νευροεπιστήμονας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου
  • Λυπουρλή Ελένη, Λέκτορας Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  • Μαλικιώση-Λοΐζου Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Μασούρα Ελβίρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Γνωστικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Μποζατζής Νικόλαος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
  • Νικολάου Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής Οργανωσιακής Συμπεριφοράς, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Μαντόγλου Σουλτάνα, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Μιχαήλ Μαρία, Senior Researcher Ψυχολογία Υγείας, Πανεπιστήμιο του Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο
  • Μόττη-Στεφανίδη Φρόσω, Καθηγήτρια Σχολικής-Ψυχοδιαγνωστικής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Μπάκα Αφροδίτη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Ντάβου Μπετίνα, Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Ξανθοπούλου Δέσποινα, Επίκουρη Καθηγήτρια Οργανωσιακής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Οικονόμου Αλεξάνδρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νευροψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Οικονόμου Ηλίας, Επίκουρος Καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Παναγιωτοπούλου Πέννυ, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Διαπολιτισμικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών
  •  Παναγής Γεώργιος, Καθηγητής Βιοψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Παπαδάτου-Παστού Μαριέττα, Λέκτορας Νευροψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Παπαστάμου Στάμος, Καθηγητής Πειραματικής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Παυλόπουλος Βασίλης, Αναπληρωτής Καθηγητής Διαπολιτισμικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Πετρίδης, K.V., Professor of Psychology and Psychometrics, University College London
  • Πίνα Αφροδίτη, Senior Lecturer Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο του Kent, Ηνωμένο Βασίλειο
  • Προδρομίτης Γεράσιμος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πειραματικής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Σακετοπούλου Αυγή, Adjunct Faculty, New York University
  • Σακκά Δέσποινα, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Σαπουντζής Αντώνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Σαρρή Μαργαρίτα, Associate Lecturer, Open University, ΗνωμένοΒασίλειο
  • Σεβδαλής Νικόλαος, Professor of Implementation Science & Patient Safety, King’s College, London
  • Σιδερίδης Γεώργιος, Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδαγωγικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Σουκάκου Έλενα, Honorary Research Fellow, University of Roehampton, ΗνωμένοΒασίλειο
  • Στάθη Σοφία, Senior Lecturer Κοινωνικής Ψυχολογίας, University of Greenwich, ΗνωμένοΒασίλειο
  • Σταλίκας Αναστάσιος, Καθηγητής Μεθολογίας Έρευνας στην Κλινική Ψυχολογία, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Στυλιανίδης Στέλιος, Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Τουλουμάκου Άννα, Associate Fellow, SKOPE Center, University of Oxford, Ηνωμένο Βασίλειο
  • Τριλίβα Σοφία, Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Τσαμπαρλή Αναστασία, Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  • Τσακανίκος Ηλίας, Reader in Psychology, University of Roehampton, ΗνωμένοΒασίλειο
  • Τσαούσης Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχομετρίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  • Φίγγου Ευαγγελία, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας των Διομαδικών Σχέσεων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Χαντζή Αλεξάνδρα, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
  • Χουχουρέλου Αριέττα, University of Roehampton London Online, Ηνωμένο Βασίλειο
  • Χρυσοχόου Ξένια, Καθηγήτρια Πολιτικής και Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
Αρθρογράφος

Η Μαριέττα Παπαδάτου-Παστού είναι Διδάκτωρ Νευροψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και είναι Λέκτορας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Σχολιασμός

Σχολιασμός