Ξεκινώ από μια παρατήρηση: η παραγωγικότητά μου στη διάρκεια της πανδημίας μάλλον αυξήθηκε. Εργαζόμενη από το σπίτι και μεταφέροντας το συντριπτικό κομμάτι των συναντήσεων στον ψηφιακό κόσμο, τα πράγματα ήταν πολύ πιο εστιασμένα.
Δεν ήταν από την αρχή εύκολο. Έμαθα όμως να κερδίζω 5λεπτα και 10λεπτα σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, έγινα πιο αποτελεσματική στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων, κέρδισα χρόνο από μετακινήσεις που δεν έγιναν και από το περίφημο small talk που μειώνεται σημαντικά όταν κανείς φεύγει από το περιβάλλον του γραφείου και που δεν ήταν τελικά και τόσο απαραίτητο. Ή μήπως ήταν;
Συντονίζοντας την εκδήλωση που διοργάνωσε το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, με τη συνεργασία της επιτροπής Women In Business (WIB), την Τετάρτη που μας πέρασε με θέμα Hacking Wellbeing: Pivoting Norms to the New Workplace Reality βρέθηκα να ακούω τους εξαιρετικούς ομιλητές και ομιλήτριες με προσοχή να αναδεικνύουν σημαντικές πτυχές του πώς επηρεάστηκε από τις νέες συνθήκες το εργασιακό περιβάλλον.
Για παράδειγμα, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική είναι η επαφή, η μη οργανωμένη συναναστροφή, η μη εστιασμένη συζήτηση τόσο για τη δημιουργικότητα όσο και για το συνολικό μας ευ ζην. Η απουσία του small talk μπορεί να με έκανε πιο παραγωγική εν τινι μέτρο, όμως μήπως αυτές οι “στεγνές” μέρες σκληρής και αποκλειστικής δουλειάς μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο burnout;
Αν σας απασχολούν κι εσάς τα ζητήματα αυτά, καθώς ετοιμαζόμαστε να μπούμε σε μια νέα, μετά-πανδημική κανονικότητα, σας προτρέπω να παρακολουθήσετε τη μαγνητοσκόπηση της συζήτησης που είναι διαθέσιμη εδώ και συγχαίρω από την πλευρά μου τους διοργανωτές για την τόσο επίκαιρη διοργάνωση! Δεν ήταν όλα τέλεια πριν την πανδημία, η περίοδος αυτή μας έμαθε πολλά, και οφείλουμε να τα λάβουμε υπόψη καθώς σχεδιάζουμε ένα πιο ισορροπημένο αύριο!
