Κάθε νέα χρονιά έρχεται φορτωμένη με στόχους, λίστες, υποσχέσεις και προσδοκίες. Καθώς τα χρόνια περνούν, θέλουμε όλο και περισσότερα. Περισσότερη επιτυχία, περισσότερα χρήματα, περισσότερες εμπειρίες.
Κι όμως, φέτος ο νέος στόχος της χρονιάς μοιάζει να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Για πολλούς, συνοψίζεται σε μία μόνο λέξη: απλότητα.
Η απλότητα έρχεται σε αντίθεση με τη λογική του «περισσότερου» που κυριάρχησε τις προηγούμενες δεκαετίες –περισσότερη εργασία, περισσότερη κατανάλωση, περισσότερες υποχρεώσεις–, συχνά συνδεδεμένη με την ψυχική εξάντληση και την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν επαρκεί ποτέ.
Στο πλαίσιο αυτό, αντιλαμβανόμαστε την απλότητα να προβάλλει περισσότερο ως ανάγκη και όχι ως πολυτέλεια. Όχι ως προσωρινή τάση, αλλά ως στάση ζωής που απαντά στην κόπωση. Όχι ως έλλειψη, αλλά ως συνειδητή επιλογή. Όχι ως περιορισμός, αλλά ως ελευθερία.
Υιοθετώντας την απλότητα δεν σημαίνει ότι ζούμε φτωχικά ή στερημένα. Σημαίνει να αφαιρούμε ό,τι περισσεύει για να μείνει ό,τι έχει πραγματική αξία. Σημαίνει να λέμε λιγότερα «ναι» από υποχρέωση και περισσότερα «ναι» από ουσία. Να οργανώνουμε τη ζωή μας όχι γύρω από το τι φαίνεται σημαντικό στους άλλους, αλλά γύρω από το τι μας κάνει πραγματικά ήρεμους και παρόντες.
Στην καθημερινότητα, η απλότητα μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Είναι το να ξεκινάς τη μέρα σου χωρίς να πιάνεις αμέσως το κινητό. Είναι το να διατηρείς το σπίτι σου καθαρό από αντικείμενα που δεν χρησιμοποιείς, αλλά και το μυαλό σου καθαρό από σκέψεις που δεν σου ανήκουν. Είναι να τρως πιο συνειδητά, να μιλάς πιο ειλικρινά, να ακούς πιο προσεκτικά. Να ζεις λίγο πιο αργά σε έναν κόσμο που τρέχει.
Χωρίς το Θόρυβο της Υπερβολής
Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, όταν οι ρυθμοί –έστω και για λίγο–απέκτησαν άλλο ρυθμό, μου δόθηκε η ευκαιρία να σκεφτώ όλα αυτά μέσα από ένα βιβλίο. Διαβάζοντας ξανά τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Antoine de Saint-Exupéry. Ένα βιβλίο που πολλοί θεωρούν παιδικό, αλλά στην πραγματικότητα μιλά με απίστευτη καθαρότητα για τις πιο σύνθετες αλήθειες της ζωής.
Το διάβασα ένα βράδυ και συνειδητοποίησα πόσο βαθιά συνδεδεμένο είναι αυτό το βιβλίο με την έννοια της απλότητας. Ο Μικρός Πρίγκιπας βλέπει τον κόσμο χωρίς περιττά φίλτρα. Δεν εντυπωσιάζεται από αριθμούς, τίτλους ή ιδιοκτησίες. Αναζητά τη φιλία, τη φροντίδα, τη σημασία του «να δαμάζεις» κάτι, την αστείρευτη θέληση να δημιουργείς δεσμούς.
Η πιο γνωστή φράση του βιβλίου –«μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν»– μοιάζει να συνδέεται απόλυτα με την έννοια της απλότητας. Η απλότητα δεν βρίσκεται στην επιφάνεια. Δεν είναι τάση, ούτε μόδα. Είναι τρόπος να βλέπεις τον κόσμο με καθαρή ματιά, χωρίς τον θόρυβο της υπερβολής.
Σε έναν κόσμο όπου η εικόνα συχνά υπερισχύει της ουσίας, η υπενθύμιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Τι αξίζει να διατηρηθεί και τι μπορεί να απομακρυνθεί; Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και συνέπεια, αλλά προσφέρει σαφή οφέλη στην ποιότητα της ζωής μας. Μια καθημερινή άσκηση που, όμως, δεν επιτυγχάνεται από τη μια μέρα στην άλλη.
Χτίζεται με μικρές αποφάσεις. Να κρατήσεις λιγότερα, να συγκριθείς λιγότερο, να εμπιστευτείς περισσότερο. Να δώσεις αξία σε μια συζήτηση, σε έναν περίπατο, σε μια σιωπή. Όχι γιατί υπόσχεται εύκολες λύσεις, αλλά γιατί μας καλεί να επιστρέψουμε στα βασικά. Και ίσως έτσι η ζωή μας τελικά να είναι πιο γεμάτη.
Η Λέξη-Κλειδί για Όλους
Ωστόσο, τι χρειάζεται να αλλάξει για να έρθει κανείς πιο κοντά στις έννοιες και τις λέξεις που την εκφράζουν πραγματικά; Ποιες επιλογές της καθημερινότητας μας απομακρύνουν από αυτό που είμαστε και ποιες μας επαναφέρουν σε μια αίσθηση εσωτερικής συνέπειας; Σε μια ζωή που συχνά καθορίζεται από ρυθμούς και προσδοκίες άλλων, τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Η απλότητα μπορεί να μην είναι η λέξη-κλειδί για όλους. Για άλλους μπορεί να είναι η ισορροπία, ή η ελευθερία, ή η δημιουργικότητα, ή η ανθεκτικότητα. Το ζητούμενο, ωστόσο, παραμένει κοινό. Ποια είναι εκείνη η έννοια που δίνει νόημα στις επιλογές μας και με ποιον τρόπο μπορούμε να την ενσωματώσουμε πιο ουσιαστικά στη ζωή μας; Τι είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε πίσω για να την προσεγγίσουμε; Ποιες συνήθειες χρειάζεται να επανεξετάσουμε και ποιες να καλλιεργήσουμε;
Η απάντηση δεν βρίσκεται σε μεγάλες αποφάσεις, αλλά σε μικρές, επαναλαμβανόμενες πράξεις. Εκεί όπου οι αξίες παύουν να είναι θεωρία και γίνονται καθημερινή πρακτική. Και ίσως, τότε, η λέξη που μας αντιπροσωπεύει να πάψει να είναι απλώς μια ιδέα και να γίνει τρόπος ζωής.
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Σε Ένα Yoga Retreat Κάπου στην Ισπανία: Τι Περίμενα, Τι Πραγματικά Βρήκα
