Για τους λάτρεις των live εμφανίσεων και του ρεπερτορίου με jazz και old Hollywood vibe, ο Alexandros Affolter αποτελεί γνώριμη προσωπικότητα. Τα live του είναι εκείνο που οι Αμερικανοί ονομάζουν «one of a kind», αφού ο Alexandros είναι ένας καλλιτέχνης που τραγουδάει ιστορίες, δίνει απλόχερα ρυθμό και επικοινωνεί μοναδικά με το κοινό του.
Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ και σπούδασε Υποκριτική, Τζαζ και Μιούζικαλ στο φημισμένο Lee Strasberg Theatre & Film Institute της Νέας Υόρκης. Από το 1994 έχει ενεργή παρουσία στην ευρωπαϊκή τζαζ σκηνή, εμφανιζόμενος σε σημαντικά jazz clubs, όπως τα Bimhuis, Paradiso και Alto (Άμστερνταμ), Porgy & Bess (Βιέννη), Vortex, Spice of Life και Brasserie Zedel (Λονδίνο), καθώς και σε κορυφαίους χώρους της Αθήνας, όπως το Half Note Jazz Club, το Gazarte και ο Κήπος του Νομισματικού Μουσείου.
Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, ο δραστήριος καλλιτέχνης επιστρέφει στο Half Note με το κουαρτέτο του και το project «A Night with the Great American Songbook» και, με αυτή την ευκαιρία, μιλήσαμε μαζί του.
Ζείτε και ασκείτε την τέχνη σας στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια. Πώς έχει διαμορφώσει το ελληνικό πολιτιστικό τοπίο την καλλιτεχνική σας ταυτότητα και τη σχέση σας με τη μουσική;
Η ζωή στην Ελλάδα με έχει διαμορφώσει με τρόπους που ξεπερνούν κατά πολύ τη γλώσσα ή τη γεωγραφία. Υπάρχει κάτι βαθιά συναισθηματικό και εκφραστικό στην ελληνική κουλτούρα −μια αμεσότητα συναισθημάτων, μια προθυμία να ζήσω πλήρως στη χαρά και στη μελαγχολία− και αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο που προσεγγίζω τη μουσική.
Προερχόμενος από ένα διεθνές υπόβαθρο και στη συνέχεια χτίζοντας την καλλιτεχνική μου ζωή εδώ, έχω μάθει να συνδυάζω την ακρίβεια με τον αυθορμητισμό. Η Ελλάδα με έχει διδάξει να εμπιστεύομαι περισσότερο το συναίσθημα, να αφήνω μια φράση να αναπνεύσει, να επιτρέπω στη σιωπή να μιλήσει. Το κοινό εδώ ανταποκρίνεται στην ειλικρίνεια. Δεν θέλει τελειότητα − θέλει αλήθεια. Αυτό με έχει διαμορφώσει βαθιά ως ερμηνευτή.
Με τα χρόνια, η Ελλάδα έχει γίνει το σπίτι μου, όχι μόνο προσωπικά, αλλά και μουσικά. Το πολιτιστικό τοπίο εδώ −από τα νησιά μέχρι τα οικεία κλαμπ της Αθήνας− μου έχει δώσει χώρο να αναπτυχθώ, να πειραματιστώ και να συνδεθώ βαθιά με το κοινό.
Η τζαζ συχνά περιγράφεται ως η μουσική της ελευθερίας και του διαλόγου. Τι σημαίνει η τζαζ για εσάς σήμερα, τόσο προσωπικά όσο και στην ευρύτερη σύγχρονη μουσική σκηνή;
Για μένα, η τζαζ είναι συζήτηση. Είναι τόσο ακρόαση όσο και τραγούδι. Είναι ο χώρος μεταξύ των μουσικών, οι ανεπαίσθητες αλλαγές, η εμπιστοσύνη.
Προσωπικά, η τζαζ αντιπροσωπεύει την ελευθερία μέσα στη δομή. Το «Great American Songbook», το οποίο αγαπώ τόσο πολύ, μας δίνει αυτές τις όμορφα δημιουργημένες συνθέσεις − αλλά μέσα σε αυτές υπάρχει ατελείωτος χώρος για ερμηνεία. Κάθε βράδυ, το ίδιο τραγούδι μπορεί να γίνει κάτι καινούργιο. Αυτή η ζωντάνια είναι που με κρατάει παθιασμένο.
Στη σημερινή μουσική σκηνή, όπου παράγονται τόσα πολλά, τα οποία υπόκεινται σε επεξεργασία και τελειοποιούνται ψηφιακά, η τζαζ μας υπενθυμίζει ότι η ατέλεια μπορεί να είναι όμορφη. Μας υπενθυμίζει το ρίσκο, την παρουσία, την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Νομίζω ότι αυτό είναι πιο σημαντικό τώρα από ποτέ.
Η επερχόμενη εμφάνισή σας στο Half Note Jazz Club σας τοποθετεί σε έναν από τους πιο ιστορικούς χώρους τζαζ της Αθήνας. Τι μπορεί να περιμένει το κοινό από αυτή την παράσταση και τι κάνει αυτή τη συναυλία ξεχωριστή για εσάς;
Το Half Note είναι εμβληματικό. Το να στέκεσαι σε αυτή τη σκηνή είναι σαν να μπαίνεις σε μια ιστορία εξαιρετικών μουσικών που έχουν περάσει από αυτό το δωμάτιο. Αυτή η επίγνωση φέρνει τόσο ταπεινότητα όσο και ενθουσιασμό.
Το κοινό μπορεί να περιμένει μια βραδιά με τις ρίζες της στο «Great American Songbook», τραγούδια που συνέθεσαν οι Cole Porter, Gershwin, Berlin, Jobim και έγιναν δημοφιλή από τους Frank Sinatra, Tony Bennett, Nat King Cole, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Louis Armstrong, μουσική που με έχει διαμορφώσει βαθιά. Αλλά, πέρα από το ρεπερτόριο, αυτό που ελπίζω να δημιουργήσω είναι μια οικεία ατμόσφαιρα. Ακόμα και σε έναν φημισμένο χώρο, πάντα στοχεύω στη σύνδεση. Μου αρέσει να μιλάω στο κοινό, να μοιράζομαι μικρές ιστορίες, να νιώθω την ενέργειά τους και να την αφήνω να καθοδηγεί τη ροή της βραδιάς.
Αυτό που κάνει αυτή τη συναυλία ξεχωριστή για μένα είναι ότι το Half Note αντιπροσωπεύει ένα είδος καλλιτεχνικής επιστροφής στην πατρίδα. Έπειτα από πολλές παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα, το να στέκομαι σε αυτόν τον ιστορικό χώρο της Αθήνας είναι ουσιαστικό − σαν ένα ακόμη βήμα σε ένα συνεχές ταξίδι.
Σε μια εποχή που η μουσική είναι γρήγορη και ψηφιακή, ποια πιστεύετε ότι είναι η σημασία των ζωντανών εμφανίσεων;
Η ζωντανή εμφάνιση είναι παρουσία. Είναι ο κοινός χρόνος που δεν θα συμβεί ποτέ ξανά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Σε έναν κόσμο όπου είμαστε συνεχώς σε μια οθόνη, καταναλώνουμε και επικοινωνούμε γρήγορα, μια ζωντανή συναυλία μας ζητά να επιβραδύνουμε. Να ακούσουμε. Να είμαστε μαζί στον ίδιο χώρο. Υπάρχει ευαλωτότητα σε αυτό − για τον μουσικό και για το κοινό.
Για μένα, η ζωντανή εμφάνιση είναι το μέρος όπου πραγματικά ζει η μουσική. Δεν πρόκειται για την τελειότητα. Πρόκειται για τη σύνδεση. Μια ματιά μεταξύ μουσικών, μια ανάσα πριν από μια φράση, μια σιωπή που κρατάει ολόκληρο το δωμάτιο − αυτές οι στιγμές δεν μπορούν να κατέβουν με download. Και ίσως γι’ αυτό έχουν τόση σημασία.
Πληροφορίες
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, στις 21:30 | Ηalf Note Jazz Club | Εισιτήρια και κρατήσεις: more / 2109213310
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Ο Robbie Williams και οι Μελαγχολικοί Ήρωες που Αγαπήσαμε
H Sui Generis Diane Keaton Δεν Μένει Πια Εδώ
Ο Απόστολος Παληός στον Παγκόσμιο Χάρτη της Κλασικής Μουσικής
