Συγγραφείς! Ποιοι και ποιες είναι τελικά; Τι περνάει από το μυαλό τους και με ποιον τρόπο φτάνουν να αποτυπώσουν στο χαρτί τις ιστορίες που σκαρφίζονται;
#ExRay: η στήλη του newsletter μας για το βιβλίο –με τίτλο ένα παιχνίδι ανάμεσα στο Ex Libris και στην «ακτινογραφία» αγγλιστί (x-ray)– φιλοξενεί κάθε φορά έναν/μία συγγραφέα.
Με χιουμοριστική διάθεση αλλά και αγνή, πραγματική περιέργεια, τους καλούμε να καταθέσουν ό,τι προαιρούνται από τα εσώψυχά τους και να αυτοσχεδιάσουν απαντώντας σε 10 –φαινομενικά απλές– ερωτήσεις. Καλεσμένη αυτού του μήνα είναι η Ιωάννα Μπουραζοπούλου.
Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε δημόσια διοίκηση και διοίκηση ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα και την Αγγλία. Έχει γράψει μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και διηγήματα. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους διηγημάτων και ανθολογίες.
Το μυθιστόρημά της «Τι Είδε η Γυναίκα του Λωτ;» βραβεύτηκε με το «The Athens Prize for Literature» του περιοδικού (δε)κατα και κυκλοφορεί μεταφρασμένο στα γαλλικά, αγγλικά και βουλγαρικά. Το 2013, η αγγλική εφημερίδα Guardian το κατέταξε στα καλύτερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς.
Τη δωδεκαετία 2011-2023 έγραψε τη μυθιστορηματική τριλογία «Ο Δράκος της Πρέσπας», που αποτελείται από τα βιβλία «Η Κοιλάδα της Λάσπης» (2014), «Κεχριμπαρένια Έρημος» (2019) και «Η Μνήμη του Πάγου» (2023). Η τριλογία απέσπασε – καθώς εκδίδονταν οι τόμοι: Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, Βραβείο λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα (2015), τιμητική υποτροφία από το Υπουργείο Πολιτισμού της Βαυαρίας (Award of Excellence, 2017, με φιλοξενία στη Villa Concordia, όπου γράφτηκε μεγάλο μέρος του δεύτερου τόμου), Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Ο Αναγνώστης (2024) και Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (2024).
Ποιo είναι το πρώτο βιβλίο που θυμάστε;
Τα «Δώδεκα Διαλεχτά Παραμύθια» του Βάρναλη. Παραμύθια βασισμένα σε μυθολογίες διαφόρων λαών με την τρυφερή αφήγηση του ποιητή. Ήταν ό,τι μαγικότερο υπήρχε στο σπίτι, προτού συναντηθώ με το «Καπλάνι της Βιτρίνας» της Άλκης Ζέη και φανταστώ τον εαυτό μου ηρωίδα περιπέτειας και με την «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» του Lewis Carroll και φανταστώ τα όνειρα ως κόσμο περιπέτειας. Τι μου θυμίσατε…
Το αγαπημένο σας βιβλιοπωλείο;
Οι Πλειάδες στο Παγκράτι, γειτονικό, ζεστό, ενημερωμένο. Ο Άλκης και η Αλεξάνδρα που το διευθύνουν θα μπορούσαν να είναι φιγούρες βιβλιοφιλικού μυθιστορήματος. Παραχωρούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στα βιβλία και φροντίζουν να μην τα επισκιάζει τίποτα, ούτε καν οι ίδιοι. Ενημερωμένοι και έτοιμοι να προτείνουν, υπομονετικοί όσο δεν φαντάζεσαι, πρόθυμοι όσο θα ήθελες, αθόρυβοι όσο χρειάζεσαι. Αν ξεχαστείς αρκετή ώρα στα ράφια, μπορεί να συναντήσεις βικτωριανούς ευγενείς, ιππότες σε κοκκινότριχα άλογα, ναυαγούς σε ξερονήσια και ντετέκτιβ με καμπουρωτές πίπες να μελετούν τους τόμους της βιβλιοθήκης γύρω σου.
Συγγραφέας που θα καλούσατε σε δείπνο;
Αναμφίβολα τον Αθήναιο από τη Ναύκρατη, τον συγγραφέα των «Δειπνοσοφιστών». Θα τον άφηνα να αναλάβει εκείνος το μενού, με τρούφες και βολβούς ψημένους στη στάχτη, περιχυμένους με σάλτσα, σαλιγκάρια και αυγά, γεμιστά καλαμάρια και φιλέτο σαρδέλας – ψαράκι, όχι τα κόλπα που ξέρει από την κωμωδία του Εύφρονος, τηγανητό γογγύλι με κόκκους μαύρης παπαρούνας– και μαρούλια από τον κήπο του Αριστόξενου, που ανατράφηκαν ποτισμένα με οινόμελι, ενόσω θα μου αφηγείται όλα τα κουτσομπολιά για τους ήρωες του Ομήρου, τους φιλοσόφους και τους ποιητές της εποχής του.
Βιβλίο που θα θέλατε να έχετε γράψει;
Τα δύο του Pär Lagerkvist, «Ο Νάνος» και «Ο Δήμιος», ελπίζοντας ότι θα σταματήσει κάποτε να με στοιχειώνει η τραγική σκληρότητα του ενός και η σκληρή τραγικότητα του άλλου. Αν και πολύ φοβάμαι ότι ξαναγίνονται επίκαιρα.
Το βιβλίο που διαβάζετε τώρα;
«Η Eγγαστρίμυθη Φάλαινα» του Χρήστου Αστερίου. Αυτή τη στιγμή ακολουθώ έναν σκοτεινό ρασοφόρο που αναζητά κάποιο απαγορευμένο βιβλίο σε ένα μικρό χωριό της ερήμου και ελπίζω να μη με μυρίστηκε, γιατί δεν μου φαίνεται τόσο ακίνδυνος.
Αλήθεια, γιατί γράφετε;
Γράφω εγώ; Πώς σας ήρθε; Είμαι πλέκτρια καλαθιών στα βραχάκια της προκυμαίας και μερικές φορές διαβάζω παλάμες σε ναυαγούς που δεν θυμούνται ούτε το όνομά τους. Με άλλη θα με μπερδεύετε.
Ποια είναι η μεγαλύτερη επιρροή σας;
Η ποίηση του Νίκου Καββαδία. Δεν θα φτάσω ποτέ τη βιωμένη αλμύρα του δικού του ορίζοντα και τον ευγνωμονώ που με αφήνει να την εισπνέω ακόμη και μέσα στα καυσαέρια.
Σελιδοδείκτης, τσάκισμα σελίδων ή «λίγο μπρος, λίγο πίσω δεν χάθηκε ο κόσμος»;
Σελιδοδείκτης, με ό,τι υπάρχει πρόχειρο εκείνη τη στιγμή για να μη χαθεί η σελίδα, μολύβια, χαρτοπετσέτα, πλακουτσωμένη συσκευασία χαπιών, λογαριασμό του ρεύματος, απόδειξη ταμειακής μηχανής. Έχω μια υπέροχη συλλογή από σελιδοδείκτες που ποτέ δεν θυμάμαι να χρησιμοποιήσω.
Τι εκτιμάτε σε έναν εκδοτικό οίκο;
Την εμπιστοσύνη.
Με τι κάνει ιδανικό ζευγάρι ένα βιβλίο;
Με ένα σημειωματάριο, για να καταγράφεις όσα σκέφτεσαι διαβάζοντας.
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Η Βιβλιοθήκη της αθηΝΕΑς το 2025
