Στο δυτικό κέντρο της Θεσσαλονίκης συγκεντρώνεται μια ετερόκλιτη κοινότητα καλλιτεχνών και δημιουργικών κατοίκων. Από τα Λαδάδικα μέχρι την περιοχή της οδού Συγγρού, μαγαζιά, βιτρίνες και όροφοι πολυκατοικιών δίνουν χώρο προβολής και έκφρασης των διαφορετικών εκφάνσεων πολιτισμού και κουλτούρας που μπορεί αυτή η πόλη να «αντέξει».
Κάπου εκεί, στην οδό Βεροίας, βρήκε στέγη το Apodec, ένας ανεξάρτητος χώρος με αντικείμενα ενδιαφέροντος τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την επιμέλεια-φιλοξενία εικαστικών εκθέσεων. Τον χώρο δημιούργησε η Τένια Μενεγάκη, περήφανη Θεσσαλονικιά, αρχιτεκτόνισσα εσωτερικών χώρων, designer και ανεξάρτητη επιμελήτρια εκθέσεων. Έχει σχεδιάσει σημαντικό αριθμό εκθέσεων και το τελευταίο διάστημα προσκαλεί το κοινό της πόλης σε ανήσυχες καλλιτεχνικές εξερευνήσεις μέσα από τη σειρά εκθέσεων και συναντήσεων με τον τίτλο «KATI».
Η Έκθεση PULSAR
H πρώτη έκθεση για το νέο έτος –και η 24η στη σειρά– αφορά την ύλη, την ενέργεια και τον αστρικό κόσμο που μας περιβάλλει. Η έκθεση PULSAR διερευνά την αρχιτεκτονική του Διαστήματος και τη σχέση της ύλης με την κοσμική ενέργεια. Επιδιώκει να συλλάβει τον εσωτερικό παλμό που ενυπάρχει στην ύλη, την κρυμμένη ενέργεια, χάρη στην οποία –όπως τα pulsar, που εκπέμπουν φως σαν φάροι μέσα στο σκοτεινό διάστημα– κάτι που «πεθαίνει» μετασχηματίζεται σε κάτι νέο.
Η δημιουργός των έργων, η Λαμπρινή Κωστίκα, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1983. Σπούδασε Διεθνές Εμπόριο στο ΤΕΙ Καστοριάς και Εικαστικές και Εφαρμοσμένες Τέχνες στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου αποφοίτησε το 2014 με άριστα. Η PULSAR αποτελεί την πέμπτη ατομική της έκθεση, ενώ έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι καθηγήτρια εικαστικών και ζει μεταξύ Θεσσαλονίκης και Ρόδου.
To Άπειρο ως Έμπνευση
Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται η σύνδεση του ανθρώπου με το άπειρο, μέσα από τη σάρκα της ύλης, το νερό, την ατμόσφαιρα και το κενό. Παρουσιάζονται γλυπτά από μπετόν, τα οποία παραπέμπουν σε μνημειακές δομές ή συμπαντικά αρχιτεκτονήματα, καθώς και ζωγραφικά έργα σε χαρτί με λάδι, εμπνευσμένα από τη χαρτογράφηση του σύμπαντος. Αστερισμοί όπως η Μικρή και η Μεγάλη Άρκτος συνθέτουν μια νοητή πόλη, τοποθετημένη στο μεταίχμιο ανάμεσα στη Γη και το Διάστημα – έναν ενδιάμεσο τόπο όπου η ανθρώπινη κλίμακα συναντά την κοσμική απεραντοσύνη.
Τα άστρα γεννιούνται, εξελίσσονται και, κάποια στιγμή, πεθαίνουν. Στα τελευταία στάδια της ζωής τους μετατρέπονται σε κόκκινους γίγαντες, ένα μεταβατικό στάδιο πριν από τον θάνατό τους, ο οποίος αφήνει πίσω του ένα από τρία πιθανά «λείψανα», ανάλογα με τη μάζα τους. Άστρα με μάζα μικρότερη από 4 ηλιακές μάζες καταλήγουν σε λευκούς νάνους. Άστρα με μάζα από 4 έως 25 ηλιακές μάζες μετατρέπονται σε αστέρες νετρονίων ή pulsar. Όσα διαθέτουν ακόμη μεγαλύτερη μάζα καταλήγουν σε μαύρες τρύπες. Ο εκρηκτικός θάνατος ενός άστρου αποτελεί ταυτόχρονα ένα τέλος και μια αρχή. Χωρίς τις αστρικές εκρήξεις δεν θα υπήρχε η Γη, δεν θα υπήρχαν βράχια και βότσαλα, φυτά και ζώα – δεν θα υπήρχε ο άνθρωπος.*
Τα pulsar είναι εξαιρετικά πυκνά αστρικά σώματα που δημιουργούνται από την κατάρρευση του πυρήνα ενός τεράστιου άστρου έπειτα από έκρηξη σουπερνόβα. Καθώς περιστρέφονται, εκπέμπουν περιοδικές ακτινοβολίες, λειτουργώντας ως κοσμικοί φάροι μέσα στο σκοτεινό σύμπαν.
* «Ο Θάνατος των Άστρων», Ίδρυμα Ευγενίδου.
- Η έκθεση ξεκινά την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Apodec και στο Instagram.
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Travelogue: DIY Κατασκευές από «Ανώνυμους» Designers
