Η σύλληψη του πρώην πρίγκιπα Andrew Mountbatten-Windsor με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος και της πιθανής διαβίβασης εμπιστευτικών εγγράφων στον Jeffrey Epstein είναι μια ακόμη πράξη σε ένα σκοτεινό διεθνές σκάνδαλο. Αλλά και μια στιγμή θεσμικής δοκιμασίας για το ίδιο το βρετανικό Στέμμα − και κατ’ επέκταση για την έννοια της λογοδοσίας στις σύγχρονες δημοκρατίες.
Η πρώτη δημόσια τοποθέτηση του Βασιλιά Καρόλου μετά τη σύλληψη του αδερφού του και πρώην πρίγκιπα Andrew −«ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί»− και η αντίστοιχη δήλωση του πρωθυπουργού Keir Starmer ότι «κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου» επιχειρούν να στείλουν ένα σαφές μήνυμα θεσμικής ουδετερότητας. Ο πρίγκιπας της Ουαλίας William και η Kate ευθυγραμμίστηκαν με τη γραμμή του Παλατιού, υπογραμμίζοντας τη στήριξή τους προς τα θύματα. Ωστόσο, η χρονική αλληλουχία των γεγονότων −από τη δημοσιοποίηση νέων εγγράφων του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης έως τις δημόσιες διαμαρτυρίες σε βάρος του βασιλιά− αποκαλύπτει ότι η πίεση είναι, εκτός από νομική, βαθιά πολιτική και κοινωνική.
Το σκάνδαλο Epstein δεν αφορά απλώς ένα πρόσωπο. Αποκαλύπτει ένα πλέγμα διασυνδέσεων που διαπερνά σύνορα, οικονομικά συμφέροντα και θεσμούς. Η σύλληψη ενός μέλους της βασιλικής οικογένειας μπορεί να λειτουργήσει ως ένδειξη κάθαρσης. Μπορεί όμως και να εξελιχθεί σε βολικό συμβολικό γεγονός, εάν δεν ακολουθήσει πλήρης διαφάνεια.
Στην εποχή μας οι θεσμοί κρίνονται και από την ικανότητά τους να δοκιμάζονται και να μετασχηματίζονται. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν αφορά μόνο το αν θα αποδοθούν ευθύνες, αλλά και αν η μοναρχία −ένας κατεξοχήν συμβολικός θεσμός− μπορεί να επιβιώσει πολιτικά χωρίς να αποδείξει ότι υπόκειται στους ίδιους κανόνες με όλους.
Αν η σύλληψη του Andrew Mountbatten-Windsor αποτελεί θεσμικό γεγονός, οι μαρτυρίες που τη συνοδεύουν υπενθυμίζουν ότι η υπόθεση είναι πρωτίστως βαθιά ανθρώπινη.
Και σήμερα, με τις νέες εξελίξεις, το επίκεντρο οφείλει να μετατοπιστεί ξανά εκεί όπου οφείλει: στις φωνές των θυμάτων. Όπως καταγράφονται στο «Nobody’s Girl» της Virginia Giuffre, οι αφηγήσεις αυτές δεν λειτουργούν ως δραματικό συμπλήρωμα των πολιτικών εξελίξεων αλλά ως ηθικός άξονας. Και χωρίς αυτόν, καμία σύλληψη, καμία παραίτηση, καμία δήλωση περί ισονομίας δεν αρκεί.
Ήδη από τον Οκτώβριο, στην αθηΝΕΑ, στο άρθρο μας για το σκάνδαλο Epstein και τις «ανεξιχνίαστες διαδρομές ισχύος» που το περιβάλλουν, επισημαίναμε ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο πρόσωπα υψηλού κύρους, αλλά ένα πλέγμα εξουσίας, σιωπής και κοινωνικής συνενοχής. Οι σημερινές εξελίξεις δεν ανατρέπουν εκείνη τη διαπίστωση. Την επιβεβαιώνουν.
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο «Virginia Giuffre | Τα Απομνημονεύματα της Φρίκης» εδώ.
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Οι Φάκελοι Epstein στο Φως, ο Donald Trump στο Σκοτάδι
Η «Επιστροφή» της Melania Trump και η Πολιτική της Αγιογραφίας
