Κινήσεις Ζωτικής Σημασίας

H προϋπόθεση ομοφωνίας είναι “πολύ εκνευριστικό” πράγμα όταν πρέπει όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες να συναινέσουν για τη λήψη μιας απόφασης. Ξεχνάμε όμως πόσο πολύτιμος μπορεί να είναι ο συγκεκριμένος κανόνας, ο οποίος επί της ουσίας παρέχει στα μικρότερα κράτη-μέλη τη δυνατότητα να ασκήσουν αυξημένη επιρροή, σε μια Ένωση στην οποία η φωνή τους, όπως είναι φυσικό, δεν ακούγεται πάντα το ίδιο δυνατά όσο των πιο μεγάλων.

Το βλέπουμε στην πράξη σήμερα με την περίπτωση της Κύπρου, η οποία επιμένει στο βέτο κατά των κυρώσεων στη Λευκορωσία, συνδέοντας τη συναίνεσή της με την επιβολή νέων κυρώσεων στην Τουρκία για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ.

Όπως διαβάζουμε, στη Σύνοδο Κορυφής που θα διεξαχθεί σήμερα και αύριο στις Βρυξέλλες, στη διάρκεια της οποίας η Τουρκία θα είναι κεντρικό… πιάτο στο μενού, θα επιχειρηθεί να πεισθεί η Λευκωσία να μην μπλοκάρει την κοινή γραμμή για τη Λευκορωσία. Στα συμπεράσματα της Συνόδου αναμένεται να υπάρξει έμμεση αναφορά στην πιθανότητα επιβολής κυρώσεων στην Άγκυρα και πιθανώς ξεχωριστή παράγραφος για την Κύπρο.

Σημειώστε πάντως ότι η Ursula von der Leyen, στην πρώτη της ομιλία για την κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προ εβδομάδων, πρότεινε να αναιρεθεί ο κανόνας της ομοφωνίας, ειδικά για υποθέσεις κυρώσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι το οποίο στο παρελθόν είχε συνδέσει με τη δυνατότητα της ΕΕ να διαμορφώνει τις διεθνείς εξελίξεις μέσω μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και ο προκάτοχός της Jean-Claude Juncker.

Χωρίς αμφιβολία, το γεγονός ότι μια χώρα μπορεί να ασκήσει βέτο σε αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής, δυσκολεύει τη δυνατότητά μας να μιλάμε με μια φωνή ως Ευρωπαίοι στην παγκόσμια σκηνή. Πώς θα μπορούσε όμως να υπάρχει πραγματικά κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, όταν δεν υπάρχει κοινή αμυντική πολιτική;

Για κάποιες χώρες, όπως η Κύπρος αλλά φυσικά και η Ελλάδα, το βέτο αυτό αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Εγγυάται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα διολισθήσει σε ένα κλαμπ, στο οποίο οι ισχυροί διαλέγουν α λα καρτ τα πεδία στα οποία θα είμαστε “ένα”, σφυρίζοντας αδιάφορα, όταν είναι στο συμφέρον τους να είμαστε “πολλοί”.

Η ομοφωνία απαιτεί συναίνεση και η συναίνεση απαιτεί συμβιβασμούς. Όσο για το μεγάλο στοίχημα της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, δεν θα κερδηθεί με την επιβολή του ισχυρότερου, αλλά με την ουσιαστική συναντίληψη ότι, αν κάποιος εκτός του κλαμπ απειλεί μια χώρα εντός του, είναι σαν να απειλεί την ίδια την Ένωση.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
Εκδότρια & Αρχισυντάκτρια
Εκδότρια & Αρχισυντάκτρια

Η Μαριάννα Σκυλακάκη είναι οικονομολόγος, εκδότρια και αρχισυντάκτρια της αθηΝΕΑς, του βραβευμένου ελληνικού διαδικτυακού μέσου ενημέρωσης που έχει τα μάτια του στραμμένα στο μέλλον. Σπούδασε Oικονομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Bristol και κατέχει μεταπτυχιακό στη Δημόσια Διοίκηση (MPA in Public Policy & Management) από τo London School of Economics. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε ως αναλυτής στο τμήμα επενδυτικής τραπεζικής της Goldman Sachs για μια τριετία. Επέστρεψε στην Αθήνα και ίδρυσε την αθηΝΕΑ το 2014 με σκοπό να απευθυνθεί σε ένα ευρύ κοινό δραστήριων και απαιτητικών ελληνόφωνων αναγνωστών που αναζητούσαν μια ενημέρωση πιο κοντά στα δικά τους ενδιαφέροντα. Αρθρογραφεί τακτικά στον ελληνικό τύπο ως πολιτική και οικονομική αναλύτρια και έχει αποκομίσει σημαντική εμπειρία στο συντονισμό συζητήσεων σε συνέδρια και ημερίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εργάζεται παράλληλα ως σύμβουλος σε θέματα οικονομικών και δημόσιας διοίκησης, με ιδιαίτερη εμπειρία σε projects στον κλάδο του τουρισμού, της αγροδιατροφής και του clustering.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Τα σημαντικότερα νέα της ημέρας, στο inbox σου κάθε μεσημέρι!

ΕΓΓPΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER