Η εικόνα του Joe Biden πίσω από το Resolute Desk: ηρεμία. Το χαμόγελο της Kamala Harris, της πρώτης αλλά σίγουρα όχι της τελευταίας Γυναίκας, μαύρης, Ασιατικής καταγωγής, που ορκίζεται στα σκαλοπάτια του Καπιτωλίου: συγκίνηση. Η σκέψη ότι, λίγες μέρες πριν, τραμπούκοι βεβήλωναν την καρδιά της Δημοκρατίας, όμως η Δημοκρατία υπερίσχυσε των εχθρών της: δικαιοσύνη.
Σίγουρα δεν ήταν η ποίηση αυτή που κυριάρχησε στην ομιλία του 46oυ προέδρου χθες, όμως δεν πειράζει. Αποδείχθηκε τελικά αρκετή, ίσως και πιο ταιριαστή, η επαναφορά της ευγένειας, της κοσμιότητας και της αισιοδοξίας που τόσο είχαν εκλείψει κατά την προηγούμενη περίοδο.
Τη δόση λυρισμού που αποζητούσαμε την πήραμε, όμως, μέσα από τα λόγια της 23χρονης ποιήτριας Amanda Gorman. Απαγγέλλοντας το ποίημα που τελείωσε να γράφει στον απόηχο της επίθεσης στο Καπιτώλιο, με τον τίτλο “The Hill We Climb”, μας υπενθύμισε ότι παρά τις αντιξοότητες, η δημοκρατία στο τέλος κερδίζει.
“Somehow we’ve weathered and witnessed a nation that isn’t broken,
but simply unfinished.
We, the successors of a country and a time where a skinny black girl
descended from slaves and raised by a single mother can dream of becoming
president, only to find herself reciting for one.
And, yes, we are far from polished, far from pristine,
but that doesn’t mean we are striving to form a union that is perfect.
We are striving to forge our union with purpose.”
Πόσο σπουδαίος στόχος: η σφυρηλάτηση μιας ένωσης με σκοπό. Πόσο πιο σημαντικός από την απατηλή λάμψη του τέλειου. Και πόσο μαγικό που στην ιστορική στιγμή αυτή για τις ΗΠΑ, τα δημιουργήματα ενός καταξιωμένου Έλληνα σχεδιαστή κοσμούσαν το φωτεινό πρόσωπο της νέας αυτής Αμερικής.
