Ο καιρός και η διάθεση είναι ακόμα καλοκαιρινή, ό,τι πρέπει για μία σύντομη απόδραση στο πανέμορφο νησί των Σπετσών. Αποβιβαστείτε στη Ντάπια και κατευθυνθείτε προς τη γραφική παραλία του Αγίου Νικολάου, όπου δεσπόζουν τα επιβλητικά αρχοντικά.
Καθώς απολαμβάνετε το παραθαλάσσιο τοπίο, υψώστε το βλέμμα σας στις σημαίες που ανεμίζουν στον παραλιακό δρόμο. Η μία μετά την άλλη συνδέουν το παρελθόν με το παρόν, την ιστορία του τόπου με τη σύγχρονη τέχνη.
Η Έκθεση “Κι-νήματα”
Οκτώ σημαίες από οκτώ γυναίκες καλλιτέχνες που διατυπώνουν τη δική τους θεώρηση, το δικό τους σύμβολο, αντλώντας έμπνευση από την προσωπική σημαία της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας.
Στην έκθεση “Κι-νήματα”, που έχει επιμεληθεί η Κατερίνα Νικολάου, οι καλλιτέχνες δημιουργούν τις προσωπικές σημαίες τους και τιμούν το γυναικείο σύμβολο της ελληνικής επανάστασης, την Μπουμπουλίνα, η οποία είχε επιλέξει να δημιουργήσει τη δική της ξεχωριστή σημαία για να φέρει τους προσωπικούς της συμβολισμούς, με σκοπό να ηγηθεί της ομάδας της.
Οκτώ Σημαίες από Οκτώ Γυναίκες
Η Μαριάννα Ιγνατάκη, στην “Έχιδνα”, εστιάζει στη μυθολογική μορφή για να κάνει αναφορά στις ιδιότητες της γυναίκας ως μητέρα και ως αγωνίστρια, παρομοιάζοντάς την με ιερό Τέρας που δημιουργεί και εξασφαλίζει τη ζωή μέσα από διαρκή αγώνα και πόνο.
Στην έκθεση “Κι-νήματα”, που έχει επιμεληθεί η Κατερίνα Νικολάου, οι καλλιτέχνες δημιουργούν τις προσωπικές σημαίες τους και τιμούν το γυναικείο σύμβολο της ελληνικής επανάστασης, την Μπουμπουλίνα, η οποία είχε επιλέξει να δημιουργήσει τη δική της ξεχωριστή σημαία για να φέρει τους προσωπικούς της συμβολισμούς, με σκοπό να ηγηθεί της ομάδας της.
Η Αθηνά Ιωάννου, στο “Ερώτημα της Σημαίας”, συνδέει αποκόμματα σημαιών από τις Σπέτσες, τα Ψαρά, την Ύδρα, το Καστελόριζο, την πρώτη γαλανόλευκη, τη σημαία του Ρήγα Φεραίου, της Φιλικής Εταιρείας, της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, για να φτιάξει τη μορφή μιας τριγωνικής ναυτικής σημαίας-οδηγού.
Η Ναταλία Μαντά, στο “1132”, βασίζει τη σύνθεσή της στον μυθικό φλεγόμενο Φοίνικα, ένα σύμβολο αυτοδυναμίας και προχωρά στο ανάπτυγμα του μοτίβου αυτού, επαναλαμβάνοντας και αναστρέφοντας το ίδιο σχέδιο. Από την πράξη αυτή, προκύπτει το σχήμα του λωτού που αποτελεί σύμβολο συνεχούς αναγέννησης του κόσμου.
Η Νίνα Παπακωνσταντίνου, στο “Σχέδιο Τετραδίου”, αποτυπώνει με κόκκινο μαρκαδόρο πάνω σε χαρτί τετραδίου τα κενά ανάμεσα στα γράμματα της φράσης “Ελευθερία ή Θάνατος”. Με την έμφαση στα κενά εστιάζει στην απουσία του νοήματος, ενώ το κόκκινο χρώμα δηλώνει το πάθος του ανθρώπου για έναν καλύτερο κόσμο.
Η Alexandra Roussopoulos, στο “Floating Island”, χρησιμοποιεί τα χρώματα της σημαίας της Μπουμπουλίνας για να σχηματίσει μια οργανική μορφή που μοιάζει με νησί και υπογραμμίζεται από ροζ περίγραμμα που παραπέμπει σε ακτή.
Η Νάνα Σαχίνη, στο έργο “Σήμερα Έμαθα Πολλά για τις Θαλάσσιες Αγελάδες”, σχηματίζει ένα αιωρούμενο πολύχρωμο πλάσμα, έναν κορμό-κοχύλι που υποδηλώνει το αρχετυπικό δέσιμο της ζωής με τη θάλασσα και το υγρό στοιχείο.
Η Σοφία Στέβη, στην “Αναγέννηση”, έχει ως κεντρικό σημείο την πεταλούδα που μέσα από τον κύκλο της ζωής της συμβολίζει την αναγέννηση του πνεύματος, την αθανασία, το κουράγιο, την ελπίδα.
Η Ειρήνη Βλαβιανού, στη “Χθόνια Μητέρα”, κάνει έκκληση για αναβίωση της αρχαϊκής γνώσης και για μετατροπή του τρόπου με τον οποίο προσλαμβάνουμε τη φύση: από μέσο εξόρυξης πόρων, σ΄έναν ιερό ζωντανό οργανισμό του οποίου ο άνθρωπος αποτελεί ένα μόνο κομμάτι.
Η έκθεση διαρκεί έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2021.
Διαβάστε ακόμη στην αθηΝΕΑ:
