Σπύρος Χουλιαράς: “Σπούδασα στην Ελλάδα δωρεάν και είμαι ευγνώμων, γι’ αυτό θέλω να προσφέρω πίσω στη χώρα μου”

Επάγγελμα: Γυναικολόγος, Μαιευτήρας, Εξειδικευμένος στην Εξωσωματική Γονιμοποίηση και τη Γυναικολογική Αναπαραγωγική Χειρουργική
Τόπος Κατοικίας: Ντόχα, Κατάρ
Ηλικία: 40 Ετών

Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 2003 πήγε στην Αγγλία για να κάνει την ειδικότητά του στη Μαιευτική Γυναικολογία, στο North West of England. Η εξωσωματική γονιμοποίηση τον κέρδισε ως ειδικότητα, καθώς, όπως λέει ο ίδιος, είναι ένας κλάδος που δίνει πολύ μεγάλη ικανοποίηση, όπως βέβαια και “στιγμές που συναισθηματικά είναι πολύ δύσκολες”. Έζησε στην Αγγλία για 14 χρόνια, κάνοντας fellowship στο πιο ιστορικό νοσοκομείο της Ευρώπης, το St Bartholomew’s Hospital με έτος ίδρυσης το 1123 μ.Χ., ενώ στη συνέχεια εργάστηκε για χρόνια σε μια από τις πιο γνωστές ιδιωτικές κλινικές εξωσωματικής γονιμοποίησης στο Λονδίνο. Πριν από ένα χρόνο, η κυβέρνηση του Κατάρ του έκανε την πολύ τιμητική πρόταση να στήσει τη μονάδα εξωσωματικής γονιμοποίησης στο Νοσοκομείο Sidra Medical Centre, μια από τις αρτιότερες παιδιατρικές κλινικές παγκοσμίως, που κόστισε στην Καταριανή κυβέρνηση πάνω από 10 δισ. δολάρια. Η εμπειρία μοναδική, όμως ο Σπύρος θέλει κάποια στιγμή να γυρίσει στην Ελλάδα!

3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στη Ντόχα;

Η ασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες εδώ, καθώς δεν υπάρχει εγκληματικότητα. Αφήνω το αυτοκίνητο ανοιχτό ή ξεχνάω κάπου το πορτοφόλι μου και μου το φέρνουν. Μου αρέσει, επίσης, πολύ η ζεστασιά των ανθρώπων. Είναι πιο απλοί, είναι διαφορετικοί από του Σαουδάραβες ή τους Εμιρατιανούς. Μου θυμίζουν την Ελλάδα της δεκαετίας του ’80. Επίσης, λατρεύω το νερό, και εδώ μου δίνεται η ευκαιρία να το απολαμβάνω πολύ συχνά και να κάνω θαλάσσια αθλήματα. Θα έλεγα πως δε μου έχει λείψει το Λονδίνο, κάτι που όταν πρωτοήρθα εδώ δεν περίμενα ότι θα συνέβαινε.

Η δουλειά σου: πάθος ή τρόπος για να εξασφαλίζεις τα προς το ζην;

Για κάθε γιατρό η δουλειά του είναι πάθος, αν δεν έχεις πάθος είναι δύσκολο να το ακολουθήσεις το ιατρικό επάγγελμα. Εγώ αυτό που κάνω το λατρεύω. Νομίζω αρκετοί γιατροί όταν επιλέγουν ειδικότητα έχουν δεύτερες σκέψεις, εγώ δεν είχα.

Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με τον κλάδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Με κέρδισε από την αρχή σαν ειδικότητα. Είναι δύσκολο να διαχειριστείς το συναισθηματικό κομμάτι στην επαφή σου, με τους ασθενείς αλλά παράλληλα είναι και πολύ μεγάλη η επιβράβευση όταν βοηθάς να έρθει ένας άνθρωπος στον κόσμο. Παράλληλα, είναι μια ειδικότητα που έχει μεγάλη ζήτηση: 1 στα 6 ζευγάρια παγκοσμίως αντιμετωπίζει προβλήματα όταν αποφασίζει να κάνει παιδί. Το θετικό είναι ότι πλέον δε θεωρείται ταμπού και τα ζευγάρια μιλάνε ανοιχτά για τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν, και αυτό είναι σημαντικό, βοηθάει πολύ. Για παράδειγμα, πλέον μιλάνε ανοιχτά και για τα προβλήματα στο αντρικό σπέρμα, το οποίο μετά το 40ό έτος χειροτερεύει (κάτι που μέχρι πρόσφατα δεν συζητείτο ανοιχτά).

Τι σε κάνει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι κάθε πρωί;

Ζω μέρα με τη μέρα σαν άνθρωπος… Μου αρέσει να κάνω την καθημερινή μου ζωή όμορφη και να έχω μικρές στιγμές ευτυχίας. Θέλω να νιώθω το βράδυ που θα πάω για ύπνο ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα κατά τη διάρκεια της μέρας μου.

Πού θες να βρίσκεσαι σε 10 χρόνια;

Σκοπεύω να γυρίσω στην Ελλάδα σύντομα, έχοντας ζήσει πάνω από 15 χρόνια στο εξωτερικό και έχοντας πάρει αυτά που θέλω. Νομίζω έκλεισε ο κύκλος μου, είναι πολύ μακριά τα 10 χρόνια για να σου πω πού θα είμαι, μπορεί να είμαι στην Αθήνα ή σε ένα ελληνικό νησί ή κάπου αλλού στον κόσμο.

Δε σε φοβίζει η κατάσταση στην Ελλάδα;

Μου αρέσει να πηγαίνω κόντρα στο κύμα. Όταν έφυγα, το 2003, έλεγαν όλοι ότι είναι όλα τέλεια στην Ελλάδα. Έχω την αίσθηση ότι τα πράγματα θα καλυτερεύσουν και θέλω να είμαι εκεί. Επίσης, στον κλάδο μου η Ελλάδα πάει πολύ καλά, έχει καλές κλινικές, οπότε και επαγγελματικά έχει νόημα, δε θα είναι αυτοκτονία. Σπούδασα στην Ελλάδα δωρεάν και είμαι ευγνώμων, γι’ αυτό το λόγο θέλω να προσφέρω πίσω στη χώρα μου.

Φοβάσαι ότι έχεις το ρομαντισμό ενός ανθρώπου που δεν έχει εργαστεί πολύ στην Ελλάδα;

Την παρακολουθώ την ελληνική πραγματικότητα και δεν έχω χάσει επαφή. Είμαι σαν άτομο πολύ ευέλικτος. Προετοιμάζομαι για το χειρότερο, αλλά ελπίζω για το καλύτερο. Ξέρω κόσμο που το αποφάσισε σε μια μέρα και γύρισε χωρίς πλάνο, εγώ το ψάχνω.

Ποιό θα ήταν (αν υπήρχε) αυτό που θα έπαιρνες πίσω στην Ελλάδα μαζί σου από τη Ντόχα και γιατί;

Η αθωότητα, και η εθνική περηφάνια που σε εμάς έχει χαθεί. Είναι εύκολο να καταλάβεις γιατί έχει χαθεί, αλλά θα ήταν ωραίο να την επανακτήσουμε και να σταματήσουμε να μεμψιμοιρούμε. Γνωρίζω πολύ τις δυσκολίες που περνάνε οι Έλληνες, αλλά πρέπει να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα παραμένει μια προηγμένη χώρα, με πολύ καλές υποδομές και ευχάριστο τρόπο ζωής.

Αν ήσουν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας για έναν μήνα, ποιο νόμο θα προσπαθούσες να περάσεις από τη Βουλή;

Να εφαρμοστεί ο αντικαπνιστικός νόμος.

Αν μπορούσες να εξάγεις κάτι από την Ελλάδα στο μέρος που ζεις ποιο θα ήταν αυτό;

Ο Έλληνας είναι πολυμήχανος και ευπροσάρμοστος, έχει τον τρόπο να βρίσκει λύσεις κάτω από αντίξοες συνθήκες, είναι ένα χαρακτηριστικό που οι άλλοι λαοί δεν το έχουν καθόλου, καθώς έχουν μάθει να λειτουργούν σε πολύ αυστηρά δομημένα συστήματα.

Βeauty is in the eye of the beholder λένε – κάτι πολύ αληθινό για τους Έλληνες όταν αναφέρονται στη χώρα τους. Είναι όντως η Ελλάδα το ομορφότερο μέρος του κόσμου;

Ειδικά για κάποιον που αγαπά το νερό όσο εγώ νομίζω πως ναι είναι. Ειναι πολύ δύσκολο να βρεις αυτά που προσφέρει η Ελλάδα αλλού – η ποικιλομορφία του τοπίου, τα χρώματα, η κουλτούρα, το δαιμόνιο του Έλληνα. Δεν τα έχω βρει αλλού και έχω ταξιδέψει πολύ στη ζωή μου.

Τελικά, οι Έλληνες θέλουμε να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα;

Νομίζω ισχύει, αν και δεν πιστεύω πως είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Νομίζω είναι η ανθρώπινη φύση, είναι ανθρώπινη αδυναμία. Η ζηλοφθονία υπάρχει παντού.

Στην Ελλάδα γίνεται πολύς λόγος για το λεγόμενο brain drain και για το πώς μπορούμε να κρατήσουμε τα νέα παιδιά στη χώρα μας, εσένα τι θα σε έκανε να γυρίσεις πίσω;

Προσπαθώ να είμαι θετικός, το βλέπω σαν ευκαιρία το να δουλέψεις στο εξωτερικό. Από όποια χώρα κι αν είσαι, ακόμη και Άγγλος ή Αμερικάνος, νομίζω είναι πολύ σημαντικό να έχεις δουλέψει εκτός της χώρας σου, παίρνεις πολλά. Πώς το λέει το ρητό; «Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα και ο ρατσισμός με τα ταξίδια» (Miguel de Unamuno y Jugo, 1864-1936, Ισπανός ποιητής και φιλόσοφος), ε τα ταξίδια σε ολοκληρώνουν σαν άνθρωπο, πόσο μάλλον η εργασία εκτός της χώρας σου. Στην Ελλάδα λείπει η υπερεξειδίκευση, αυτό που γίνεται τώρα με το brain drain θα δημιουργήσει εργαζόμενους με τεχνογνωσία που χρειάζεται η Ελλάδα και θα μπορεί να τους αξιοποιήσει στο μέλλον.

ΥΓ. Ο Σπύρος και η ομάδα του στο Λονδίνο είναι η αιτία που δυο λατρεμένοι μου άνθρωποι χαμογελούν καθημερινά αγκαλιάζοντας το αγγελούδι τους, και γι’ αυτό θα του είμαι ευγνώμων για πάντα.

Αρθρογράφος

Η Σύλβια είναι δημοσιογράφος και σύμβουλος επικοινωνίας με έδρα το Λονδίνο. Εργάζεται στην Eigen Technologies (FinTech πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης χρηματοδοτούμενη από την Goldman Sachs). Έχει πραγματοποιήσει πάνω από 340 συνεντεύξεις καλύπτοντας κυρίως θέματα social impact, τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης. Μεταξύ άλλων έχει διατελέσει σύμβουλος επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων στην Εθνική Τράπεζα και έχει κάνει strategic solution design για πολυεθνικές εταιρίες σε θέματα branding and audience understanding. Παρουσίαζε τις πρωινές ειδήσεις στην τηλεόραση του Σκάι, ήταν παραγωγός και παρουσιάστρια της εκπομπής Στην Πράξη στην τηλεόραση του Σκάι για επτά συνεχείς σεζόν. Η Σύλβια είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού (MA) στον τομέα Regional Studies East Asia από το Πανεπιστήμιο του Harvard και έχει πτυχίο (BSc) στη Διαχείριση Επιστημονικών και Πληροφοριακών Συστημάτων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ μελέτησε Mandarin, Γαλλικά και Γερμανικά. Παρά το γεγονός ότι δε ζει πια στην Ελλάδα, το πάθος της για ελληνικές ιστορίες παραμένει δυνατό. Ανυπομονεί να μοιραστεί, με το ευρύτερο ελληνικό κοινό, εμπνευσμένες και ενδιαφέρουσες ιστορίες Ελλήνων από το εξωτερικό.

Σχολιασμός

Σχολιασμός