Σύλβια Κλιμάκη: “Μέσα μου νιώθω ότι δεν έφυγα ποτέ από την Ελλάδα”

Επάγγελμα: Επικοινωνία
Τόπος Κατοικίας: Λονδίνο
Ηλικία: 35

Με συναρπάζει να γνωρίζω ανθρώπους, να ακούω τις ιστορίες τους, να καταλαβαίνω τους φόβους τους, τις ανησυχίες τους, τα όνειρά τους και να παίρνω λίγο από τη σοφία τους. Από σήμερα θα μοιράζομαι με τους συνδρομητές της αθηΝΕΑς, εμπνευσμένες και ενδιαφέρουσες ιστορίες Ελλήνων από το εξωτερικό.

Θα τους ρωτάω για τη ζωή και τη δουλειά τους στο νέο τους σπίτι, για τους στόχους τους. Τι θα έπαιρναν πίσω στην Ελλάδα μαζί τους από το μέρος όπου ζουν τώρα και τι θα ήθελαν να εξάγουν από την Ελλάδα εκεί. Για το brain drain, τον ένα νόμο που θα προσπαθούσαν να περάσουν από τη Βουλή και για το αν πιστεύουν ότι εμείς οι Έλληνες θέλουμε… να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα.

Όμως, στην πρώτη μου αυτή στήλη, στρέφω το ερωτηματολόγιο των #Greeklish σε εμένα!

3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στο μέρος που ζεις;

Ζω στο Λονδίνο. Η πολυπολιτισμικότητα. Η αρχιτεκτονική. Τα καταπράσινα πάρκα.
 
Η δουλειά σου: πάθος ή τρόπος για να εξασφαλίζεις τα προς το ζην;

Η δουλειά μου στο χώρο της τεχνητής νοημοσύνης μου παρέχει τα απαραίτητα για να ζω. Αν και σαν αντικείμενο έχει πολύ ενδιαφέρον, δύσκολα μπορώ να πω ότι είναι το πάθος μου. Η δημοσιογραφία είναι πάθος.
 
Τι σε κάνει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι κάθε πρωί;

Ότι έχω μια ακόμη ευκαιρία να κυνηγήσω αυτά που θέλω και να αλλάξω αυτά που δεν θέλω.
 
Πού θες να βρίσκεσαι σε 10 χρόνια;

Κάπου μεταξύ Λονδίνου και Ελλάδας, μαζί με το σύντροφό μου, και να χαμογελάμε και να γελάμε όσο πιο πολύ γίνεται.
 
Πες μας κάτι για τον εαυτό σου που δεν μπορούμε να καταλάβουμε εκ πρώτης όψεως…

Λατρεύω τη θάλασσα και μου λείπει κάθε μέρα που είμαι μακριά της. Kαι ότι στα δύσκολα τα παρατάω.

Ποιο θα ήταν (αν υπήρχε) αυτό που θα έπαιρνες πίσω στην Ελλάδα μαζί σου από το μέρος που ζεις τώρα και γιατί;

Η ψυχραιμία των Βρετανών στα δύσκολα τους βοηθάει να κάνουν καλύτερη εκτίμηση της κατάστασης και να διαχειρίζονται δυσκολίες με πείσμα, ηρεμία και χωρίς πανικό. Είναι κάτι που δουλεύω καθημερινά με τον εαυτό μου να το μάθω και να μπορώ να το εφαρμόζω.

Αν ήσουν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας για έναν μήνα, ποιο νόμο θα προσπαθούσες να περάσεις από τη Βουλή;

Θα φρόντιζα να εφαρμοστεί επιτέλους ο αντικαπνιστικός νόμος, βάζοντας πολύ αυστηρά πρόστιμα για όποιον δεν τον τηρεί. Όχι γιατί είμαι φανατική αντικαπνίστρια, αντιθέτως πού και πού καπνίζω, αλλά γιατί θα έδειχνε ότι μαθαίνουμε οι Έλληνες σιγά σιγά να σεβόμαστε τον συμπολίτη μας και τις δικές του ελευθερίες.

Συμφωνείς με αυτό που λένε για τους Έλληνες ότι σαν λαός αντέχουν στα δύσκολα; Αν ναι, γιατί;

Είναι σίγουρο. Με το ¼ του ΑΕΠ να έχει μειωθεί, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που είδε τόσο μεγάλη οικονομική καταστροφή εν καιρώ ειρήνης (με εξαίρεση το κραχ του 1929 στις ΗΠΑ). Κι όμως, οι Έλληνες συνεχίζουν να ζουν, να χαμογελούν όσο μπορούν και να βρίσκουν την άκρη τους, παρά τις φοβερές δυσκολίες. Δύσκολη η απάντηση στο «γιατί…» Ίσως είναι ο έντονος κοινωνικός ιστός και η αλληλοστήριξη, ίσως πάλι είναι ότι το «χάος» δε φοβίζει τον Έλληνα στο ίδιο βαθμό που θα φόβιζε έναν Σκανδιναβό για παράδειγμα, ίσως απλά να είναι και τυχαίο.

Ήλιος, θάλασσα, ζεστασιά… 3 χαρακτηριστικά της χώρας μας. Πώς μπορεί αυτό το κενό να αναπληρωθεί όταν ζεις μακριά της;

Με το αεροπλάνο, 3,5 ώρες πήγαινε, 4 ώρες έλα από το Λονδίνο. Δεν αναπληρώνεται το απέραντο γαλάζιο παρά μόνο αν το κοιτάς.

Αν μπορούσες να εξάγεις κάτι από την Ελλάδα στο μέρος που ζεις ποιο θα ήταν αυτό;

Η ζεστασιά του Έλληνα και το ότι θα κάνει τα πάντα για να βοηθήσει. Είναι μοναδικά χαρακτηριστικά και λείπουν τόσο πολύ από τη χώρα όπου ζω! 

Υπάρχει ελληνικό στέκι στο μέρος που ζεις;

Θα υπάρχει αλλά δεν το έχω ανακαλύψει.

Πόσο εύκολο είναι τελικά να στήσεις τη ζωή σου από την αρχή; Στην πράξη εσύ πώς το έκανες;

Είχα φίλους στο Λονδίνο που με στήριξαν απίστευτα, με βοήθησαν να βρω δουλειά. Δεν ήταν εύκολη απόφαση, αλλά δεν είχα κάτι να χάσω. Δεν είχα παιδιά ή σύντροφο τότε. Αν έχεις οικογένεια είναι πιο δύσκολο νομίζω. 

Βeauty is in the eye of the beholder λένε – κάτι πολύ αληθινό για τους Έλληνες όταν αναφέρονται στη χώρα τους. Είναι όντως η Ελλάδα το ομορφότερο μέρος του κόσμου;

Δε γνωρίζω αν είναι, πολύ απλά γιατί δεν έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Είναι όμως το πιο όμορφο μέρος για εμένα γιατί είναι η χώρα μου, οι αναμνήσεις μου, οι μυρωδιές, οι ήχοι, οι εικόνες και τα συναισθήματα που μου βγάζει αυτό το μέρος. 

Τελικά, οι Έλληνες θέλουμε να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα;

Όταν ο άλλος περνάει δύσκολα βοηθάμε νομίζω. Όταν είναι καλά, ή φαίνεται δυναμικός, τότε νομίζω πως δυστυχώς ναι θέλουμε να πεθάνει η γίδα και ο τράγος και το κάτσικάκι του. Δεν ξέρω γιατί είμαστε έτσι σαν λαός.

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να αλλάζουν συμπεριφορά όταν βρίσκονται σε ένα νέο περιβάλλον. Πες μας, υπάρχει ένας τομέας στον οποίο είδες τη δική σου συμπεριφορά να αλλάζει όταν βρέθηκες να ζεις στο εξωτερικό;

Σε πολλά θα έλεγα! Το πιο σημαντικό είναι ότι έγινα πιο ψύχραιμη και ίσως άρχισα να αντιμετωπίζω τη ζωή πιο ώριμα.

Στην Ελλάδα γίνεται πολύς λόγος για το λεγόμενο brain drain και για το πώς μπορούμε να κρατήσουμε τα νέα παιδιά στη χώρα μας, εσένα τι θα σε έκανε να γυρίσεις πίσω;

Δύσκολη η απάντηση, καθώς μέσα μου νιώθω ότι δεν έφυγα ποτέ από την Ελλάδα – αν και πρακτικά το έκανα. Όσο για το brain drain, νομίζω ότι στις μέρες μας οι λαοί γίνονται πολύ πιο “mobile”. Όσο εύκολα έφυγε μια μερίδα του κόσμου από τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, τόσο εύκολα θα επιστρέψει πίσω τις επόμενες δεκαετίες. Μπορεί να είμαι πολύ ρομαντική, όμως πιστεύω ότι στον Έλληνα λείπει πολύ η χώρα του όταν είναι εκτός. Δε θα γυρίσουν όλοι, και δεν χρειάζεται, θα γυρίσουν όμως αρκετοί.

Αρθρογράφος

H Σύλβια είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού (MA) στον τομέα Regional Studies East Asia από το Πανεπιστήμιο του Harvard και έχει πτυχίο (BSc) στη Διαχείριση Επιστημονικών και Πληροφοριακών Συστημάτων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ μελέτησε Mandarin, Γαλλικά και Γερμανικά. Πλέον ζει στο Λονδίνο, όπου και εργάζεται σε μια εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης. Παρά το γεγονός ότι δε ζει πια στην Ελλάδα, το πάθος της για ελληνικές ιστορίες παραμένει δυνατό. Ανυπομονεί να μοιραστεί, με το ευρύτερο ελληνικό κοινό, εμπνευσμένες και ενδιαφέρουσες ιστορίες Ελλήνων από το εξωτερικό.

Σχολιασμός

Σχολιασμός