Η Μόδα Επιστρατεύεται Για Καλό Σκοπό

Αθήνα, δεκαετία του ’70. Μια teenager στο νεανικό της δωμάτιο, που μόλις “προβιβάστηκε” από κοριτσίστικο σε εφηβικό, χάρις σε άφθονες αφίσες λατρεμένων σταρ που καλύπτουν επιμελώς, αν και άγαρμπα, τη -μισητή πια- ροζ ταπετσαρία με τα ανθάκια, και σε μια χαοτική ακαταστασία από δίσκους βινυλίου και περιοδικά χυμένα ανέμελα στο πάτωμα. Είναι μπρούμυτα στο χαλί, περιφρονώντας έντονα το λεπτεπίλεπτο πολυθρονάκι -δώρο της στοργικής γιαγιάς- κι έχει χωμένο το πρόσωπό της σε ένα περιοδικό μόδας της εποχής, αφού ενημερώνεται, με θρησκευτική ευλάβεια, για τις “προσταγές της νέας μόδας”.

Θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα αυτή την περιοδική ενημέρωση, κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, με την ίδια αφοσίωση και σεβασμό στις στιλιστικές προσταγές, ακόμα κι όταν, νεαρή γυναίκα πια, την ίδια ώρα αμφισβητεί και επιλεκτικά υπακούει (ή όχι) σε κάποιες άλλες “προσταγές”, από το άμεσο οικογενειακό της ή και από το ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον.

Τάσεις Και Νέες Καταστάσεις

Και μετά, σταδιακά, κάτι άλλαξε – και όχι μόνο μέσα της. Είμαστε στο νέο αιώνα και στη νέα χιλιετηρίδα και η μόδα πια δεν “προστάζει”, αλλά “προτείνει”.

Οι προτάσεις της μόδας τώρα ονομάζονται “τάσεις” και είναι πολλές και ποικίλες. Όπως και η ελευθερία να επιλέγει, να επιλέγει δηλαδή ό,τι πραγματικά την εκφράζει, ό,τι αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά της και να αποκτά το προσωπικό της στιλ. Να είναι “ντυμένη” ο εαυτός της.

Είναι αλήθεια ότι αυτή η αλλαγή (στη μόδα και εντός της) έγινε σταδιακά. Σταδιακά, οι σελίδες των εξειδικευμένων περιοδικών, πλέον και στο διαδίκτυο, πλημμύρισαν από πάμπολλες τάσεις, πολλές από αυτές μεταξύ τους αντιφατικές και αντίθετες, ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη ελευθερία επιλογής, ενώ ταυτόχρονα να είναι κανείς σίγουρα στιλιστικά “in”. Και mini και maxi. Και oversize και skinny. Και safari και urban. Και punk και ladylike. Διαλέγετε και παίρνετε.

Κινηματική Μόδα; Ω Ναι!

Σταδιακά, επίσης, κατάλαβε ότι με τις επιλογές της στέλνει, συνειδητά ή όχι, κι ένα μήνυμα πέρα από στιλιστικό. Συνειδητοποίησε ότι η μόδα και τα φαινομενικά πλήρως ελεύθερα σχεδιαστικά “designers’ brands” της επιστρατεύονται για να υπηρετήσουν ακόμα και κοινωνικές αποστολές που αντίστοιχα κι η ίδια έχει επιλέξει να υποστηρίζει με διάφορες δράσεις της, ως πολίτης και ως καταναλώτρια, με τα ρούχα και τα αξεσουάρ που επιλέγει.

Η μόδα επιστρατεύεται και υπερασπίζεται πια ιδεολογίες και δόγματα πιο ευγενή από το αναγκαίο μεν, πλην καθαρά επιχειρηματικό όφελος. Αρχίζοντας με την οικολογία (recycling και upscaling), ανταποκρίνεται στο μήνυμα που μας στέλνει ο πλανήτης για τους πόρους που απειλητικά σπανίζουν και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.

Recycle Me baby!

Και να που κάποια brands και collections βασίζονται αποκλειστικά σε ανακυκλωμένα κι ανακυκλώσιμα υλικά, από απορρίμματα και πλαστικά που ανασύρθηκαν από τους ωκεανούς μα και από σύγχρονες χωματερές για να μετατραπούν σε αξεσουάρ, ρούχα, ακόμα κι έργα τέχνης. Μπορείς να ακούσεις φράσεις όπως: “αυτό το γλυπτό ήταν κάποτε τηγάνι” ή “αυτά τα γυαλιά λέγονται We are Junk” – για κάποιο βάσιμο λόγο, προφανώς!

Ζητήματα Φύλου

Η μόδα επιστρατεύεται για την συμπερίληψη και την ανεκτικότητα στο διαφορετικό. Δέχεται χωρίς διαχωρισμούς ότι τα φύλα δεν είναι δύο, (non-binary) ούτε καν τρία, ούτε καν προσδιορίζονται στιλιστικά και για αυτόν τον λόγο βλέπουμε να ανοίγουν ολοένα και περισσότερα a-gender shops.

Προστατεύοντας τα Ζώα

Και προχωράει ακάθεκτη η στρατευμένη πια μόδα να πολεμήσει υπέρ πίστεως στη δίκαιη και εύσπλαχνη μεταχείριση των αδύναμων και ευάλωτων. Των ζώων καταρχήν. Τώρα η φίλη μας κοιτάει με ενοχή τη γούνα που κάποτε με λαχτάρα και τεράστια χαρά απέκτησε και αισθάνεται πιο άνετα με την ψεύτικη οικολογική της – σε χρώμα θερμό φούξια, μάλιστα.

Θυμάται με τρυφερότητα και νοσταλγία εκείνα τα Χριστούγεννα που η μαμά της της χάρισε την, αληθινή βέβαια, κροκό τσάντα της, αλλά σήμερα επιλέγει με υπερηφάνεια να κρατήσει τσάντα Stella McCartney, που έχει αποκλείσει οποιοδήποτε δέρμα ή ζωικό υλικό από όλες τις συλλογές της – κι ας έχει τις τιμές της στα ύψη των αληθινών, αφού ενισχύει και χορηγεί πολλούς οργανισμούς για την προστασία των ειδών υπό εξαφάνιση.

Fair Trade

Ψάχνει τις ετικέτες κι υποστηρίζει μάρκες που εγγυώνται fair trade και δεν παράγονται σε χώρες γνωστές για την εκμετάλλευση ανήλικης εργασίας. Επιλέγει κοσμήματα από οίκους που περιφρουρούν και δεσμεύοντα για ανθρώπινες διαδικασίες εξόρυξης πολύτιμων μετάλλων και λίθων. Και, βεβαίως, αγαπά ιδιαίτερα τα ευφάνταστα faux bijoux από ανακυκλωμένα ή “αθώα” υλικά.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η φίλη μας, μαζί κι εκατομμύρια συνάνθρωποί της, ζει στην εποχή της πανδημίας. Τη συγκίνησε η ανταπόκριση οίκων όπως ο Armani, που έστρεψαν το προσωρινά παροπλισμένο παραγωγικό δυναμικό τους στην παραγωγή μασκών και ιατρικού ρουχισμού και αυτό ήταν μόνο η αρχή! Στη συνέχεια πρόσφεραν σημαντικά κεφάλαια για την έρευνα για το εμβόλιο, όπως οι οίκοι Gucci, Prada, Bulgari και ο Dior.

Ευαισθητοποίηση για τον Κορωνοϊό

Σήμερα κάνουν σημαντικές εκστρατείες υπέρ του εμβολιασμού, μιας και αρκετές έρευνες έδειξαν ότι οι καταναλωτές τους στην πλειονότητά τους θεωρούν δεδομένη αυτή την υποστήριξη. Καθόλου περίεργο άλλωστε. Μια βιομηχανία που είχε τόσα θύματα από τον ιό του AIDS δεν θα μπορούσε να μην ήταν ευαισθητοποιημένη για τη ολέθρια πανδημία του ιού του 21ου αιώνα.

Κι αισθάνεται ότι ίσως η υποστήριξη από μάρκες υπέρ του εμβολιασμού είναι μεν πιο απρόσωπη αλλά πιο σταθερή και πιο πειστική, τελικά, από φυσικά πρόσωπα, πρεσβευτές και διασημότητες, όπως οδυνηρά διαπιστώθηκε πρόσφατα.

Στο τέλος, αυτό που σκέφτεται είναι ότι τα “στρατευμένα brands” μπορεί να μην είναι τόσο “απελευθερωμένα” όπως τα χρόνια της ευημερίας και της ανεμελιάς. Ωστόσο, αυτή η στράτευση δεν παραπέμπει καθόλου σε μιλιταρισμό και πάλαι ποτέ “προσταγές”, αλλά σε καλό σκοπό και σε ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο μιας βιομηχανίας που μοιάζει να προσπαθεί, τουλάχιστον, να ακούσει τα αιτήματα της εποχής, κι ανάλογα να πράττει.

Αυτό που προτείνει; Ελπίδα και αισιοδοξία, ότι η αισθητική και το στιλ δεν προσφέρονται μόνο για το χάρμα των οφθαλμών μας, αλλά και για τη σωτηρία της ζωής. Του πλανήτη, άρα και της δικής μας.

Διαβάστε στην αθηΝΕΑ περισσότερες ιστορίες με στιλ:

To Design της Κυκλικής Oικονομίας

Binary, Agender, Άλλο: Μόδα Χωρίς Σύνορα

Ένα Σακάκι Με Πολύ Nevro!

Η Νίκη Ψαραύτη-Μπουτάρη είναι Σύμβουλος Μάρκετινγκ & Επικοινωνίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε απο την ΑΣΟΕΕ, τμήμα Δοικήσεως Επιχειρήσεων, και είναι κάτοχος Exec. ΜΒΑ του Alba, American College of Greece. Η σταδιοδρομία της στη Διαφήμιση αναπτύχθηκε και ταυτίστηκε με την πορεία της διαφημιστικής της εταιρείας Arrow, όπου ως CEO διαχειρίστηκε την επικοινωνία πολλών γνωστών και εμβληματικών brands και οργανισμών, εγχώριων και πολυεθνικών. Το διάστημα 2013-2019 υπηρέτησε στο American College of Greece ως Αντιπρόεδρος με τομέα το Μάρκετινγκ & Επικοινωνία, αναπτύσσοντας την στρατηγική επικοινωνία περιεχομένου και εισάγοντας στο ψηφιακό διαδραστικό μάρκετινγκ και τις τρεις εκπαιδευτικές μονάδες του ιδρύματος. Οπαδός στην πράξη της δια βίου μάθησης, επίμονη αναγνώστρια, λάτρης της λογοτεχνίας και της γλώσσας, καταθέτει στην αθηΝΕΑ απόψεις και σχολιασμούς για τη σημασία του στιλ στην ποιότητα ζωής μας, μέσα από τη στήλη "In Style We Stand".

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Τα σημαντικότερα νέα της ημέρας, στο inbox σου κάθε μεσημέρι!

ΕΓΓPΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER