Το είπαμε και χθες και είναι σίγουρο ότι θα το ακούσουμε και σήμερα: ο κίνδυνος της πανδημίας δεν εξαλείφθηκε ξαφνικά.
Από σήμερα ξέρουμε περισσότερα για το roadmap της άρσης των μέτρων, είναι, όμως, ακόμα πολλά αυτά που δεν γνωρίζουμε για τον κορωνοϊό, επομένως η πολιτεία λαμβάνει τα μέτρα της με βάση την καλύτερη δυνατή ερμηνεία των διαθέσιμων δεδομένων κάθε φορά.
Ίσως δε, επειδή ακόμα είμαστε στη φάση που μαθαίνουμε περισσότερα για τον ιό και το πώς αλληλεπιδρά με τον ανθρώπινο οργανισμό, βλέπουμε απαντήσεις “γκρίζες”, εκεί που θα θέλαμε να ακούσουμε ένα ναι ή ένα όχι, ένα άσπρο ή ένα μαύρο. Είμαι ασφαλής ή δεν είμαι; Τα τεστ αντισωμάτων είναι αξιόπιστα ή όχι; Πόσο διαρκεί η ανοσία στον ιό και πόσο ισχυρή είναι;
Η επόμενη μέρα απαιτεί προσοχή και υπομονή. Οι απαντήσεις που θα μας δώσει η επιστημονική έρευνα είναι το μόνο πραγματικό διαβατήριο για την έξοδο από αυτή την κρίση
Ας σταθούμε στο τελευταίο ερώτημα γιατί έχει ενδιαφέρον και συνδέεται και με τη συζήτηση των ημερών για το πώς θα κινηθούν οι άνθρωποι μετά την άρση των μέτρων. Παρά το γεγονός ότι οι επιστήμονες και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχουν προειδοποιήσει ότι η παρουσία αντισωμάτων δεν σημαίνει προστασία από τον ιό, εξακολουθούν πολλοί να τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι η ανοσία λειτουργεί “δυαδικά” – ή την έχεις ή δεν την έχεις.
Ομολογώ ότι κι εγώ ανήκα σ’ αυτή την κατηγορία και με βοήθησε να καταλάβω πόσο σύνθετη είναι η απάντηση το σχετικό ρεπορτάζ του Wired, που εξηγεί ότι η ανοσολογική μας αντίδραση σ’ αυτόν τον ιό είναι απίθανο να είναι μόνιμη ή απόλυτη. Όπως διαβάζουμε: “η προσαρμοστική ανοσία δεν είναι διακόπτης on/off”.
Αντ’ αυτού, για τον SARS-CoV-2, είναι χρήσιμο να σκεφτόμαστε ως προς ένα “φάσμα ανοσίας”, υπό την έννοια ότι αυτοί που εκτίθενται σ’ αυτόν μπαίνουν σε μια κατάσταση “immunishness” (“ανοσοποίησης”), ένα ενδιάμεσο επίπεδο προστασίας που μειώνεται με την πάροδο του χρόνου και η ανθεκτικότητα και η διάρκειά της εξαρτώνται από μια σειρά από παράγοντες.
Στη χώρα μας, ευτυχώς, καταφέραμε να δαμάσουμε την πρώτη φάση της πανδημίας, το οποίο όμως σημαίνει ότι την όποια “ανοσοποίηση” την έχει αναπτύξει ένα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού. Για την ώρα λοιπόν, και δεδομένης της αβεβαιότητας, η καλύτερη προστασία εξακολουθεί να είναι να μην εκτεθεί κανείς στον ιό καθόλου. Η επόμενη μέρα απαιτεί προσοχή και υπομονή. Οι απαντήσεις που θα μας δώσει η επιστημονική έρευνα είναι το μόνο πραγματικό διαβατήριο για την έξοδο από αυτή την κρίση.
