«Πύρρειος νίκη» χαρακτηρίζεται από μεγάλο μέρος του Tύπου σήμερα το χθεσινό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών για τη ΝΔ. Και πράγματι, με δεδομένο ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε θέσει τον στόχο στο 33%, το τελικό ποσοστό του 28,3% είναι μια απόκλιση που οφείλει να προβληματίσει. Είναι, όμως, μια απόκλιση δραματική;
Ήταν, λοιπόν, η κατεξοχήν περίπτωση εκλογών όπου οι πολίτες μπορούσαν να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα – χωρίς αυτό να έχει αντίκτυπο στην κυβερνησιμότητα του τόπου.
Η κυβέρνηση κατάφερε να κρατήσει δυνάμεις και να διατηρήσει ασφαλή απόσταση από τον 2ο και τον 3ο, που απέτυχαν να αξιοποιήσουν προς όφελός τους την κόπωση απέναντι στη ΝΔ για τα 5 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας. Σε μια αναμέτρηση που έλαβε χώρα σε λιγότερο από έναν χρόνο από τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Μια αναμέτρηση χωρίς διακύβευμα, αφού δεν κρινόταν η διακυβέρνηση της χώρας. Μια αναμέτρηση που δεν συνέπεσε με το στήσιμο και κάποιας επιπλέον κάλπης. Ήταν, λοιπόν, η κατεξοχήν περίπτωση εκλογών όπου οι πολίτες μπορούσαν να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα – χωρίς αυτό να έχει αντίκτυπο στην κυβερνησιμότητα του τόπου.
Αυτό, λοιπόν, έκαναν. Κάποιοι μένοντας μακριά από την κάλπη, επιλογή στην οποία συντέλεσαν και οι καιρικές συνθήκες. Άλλοι, επιλέγοντας μια ψήφο αντισυστημική και ως επί το πλείστον προς τα δεξιά. Οι σχηματισμοί δεξιότερα της ΝΔ κατάφεραν να επωφεληθούν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι οι δυνάμεις εξ αριστερών της. Οι τελευταίες θα χρειαστεί να κάνουν μια βαθιά ενδοσκόπηση για να βρουν τον βηματισμό εκείνο που θα μπορεί να τις οδηγήσει σε κάτι καλύτερο. Αν και, τόσο η έπαρση που επιδεικνύει ο κ. Κασσελάκης (αδικαιολόγητη για πλείστους λόγους), όσο και η εσωστρέφεια και κατήφεια του κ. Ανδρουλάκη, δεν υπόσχονται πολλά για το άμεσο μέλλον της κεντροαριστεράς στον τόπο μας.
Υπάρχει μια απόκλιση μεταξύ των επίσημων δεικτών της οικονομίας και του πώς αντιλαμβάνεται την πορεία της μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος, ιδιαίτερα στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα.
Ας πάμε όμως στα μηνύματα που εστάλησαν στην κυβέρνηση. Κάποια έχουν να κάνουν με τις συνθήκες της καθημερινότητας. Υπάρχει μια απόκλιση μεταξύ των επίσημων δεικτών της οικονομίας και του πώς αντιλαμβάνεται την πορεία της μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος, ιδιαίτερα στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα. Η δημιουργία περισσότερων ευκαιριών, αλλά και το δάμασμα της ακρίβειας πρέπει να τεθούν ως άμεσες προτεραιότητες για την κυβέρνηση.
Από την άλλη, μια πενταετία στην εξουσία δημιουργεί γκρίνιες και σε ό,τι αφορά την πρόοδο των δομικών μεταρρυθμίσεων. Πόσο διαφορετική είναι η Ελλάδα σήμερα σε σχέση με το 2019; Αρκετά – και αυτό αποτυπώθηκε στις διπλές εκλογές πέρσι. Πόσο διαφορετική είναι σε σχέση με τις εκλογές του 2023; Ελάχιστα – και αυτό είναι λογικό, γιατί ένας χρόνος δεν είναι επαρκές διάστημα για να φανεί ένα δομικό αποτύπωμα.
Όμως, ο κ. Μητσοτάκης δεν εφάρμοζε πολιτική ενός έτους αλλά πολιτική τετραετίας. Μια πολιτική τετραετίας δεν αποδίδει αμέσως.
Υπάρχει ένας κίνδυνος υπεραντίδρασης στο αποτέλεσμα της κάλπης. Προφανώς, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης των επιδόσεων, καλύτερου συντονισμού, λιγότερων λαθών, ανάληψης πρωτοβουλιών σε πεδία που έχουν μείνει πίσω. Όμως, ο κ. Μητσοτάκης δεν εφάρμοζε πολιτική ενός έτους αλλά πολιτική τετραετίας. Μια πολιτική τετραετίας δεν αποδίδει αμέσως.
Οι δομικές αλλαγές θέλουν χρόνο για να φέρουν αποτέλεσμα και συχνά έχουν βραχυπρόθεσμο κόστος – ίσως ένα μέρος του να το αισθάνθηκε η ΝΔ χθες. Κάποιες άλλες αλλαγές –όπως η ισότητα στον γάμο– είναι αξιακού χαρακτήρα. Αν πιστεύεις ότι είναι σωστές, ότι θα ωριμάσουν την κοινωνία μας και θα την κάνουν πιο δίκαιη και συμπεριληπτική, τις κάνεις όταν έχεις το περιθώριο –όπως και έπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης– κι ας σου κοστίσουν βραχυπρόθεσμα σε ένα μέρος του εκλογικού σώματος.
Οι πολίτες που ήθελαν να τιμωρήσουν τη ΝΔ για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο πήγαν χθες να ψηφίσουν και ψήφισαν κάτι πιο δεξιά. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα έκαναν το ίδιο αν το διακύβευμα ήταν η διακυβέρνηση της χώρας. Επιπροσθέτως, ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να σκεφτεί πρωτίστως εκείνους που δεν πήγαν να ψηφίσουν χθες, πολλοί από τους οποίους ενδιαφέρονται για άλλα ζητήματα –καθημερινότητας, αποτελεσματικότητας του κράτους, επαγγελματικής εξέλιξης–, και ιδεολογικά βρίσκονται γύρω από το κέντρο.
Το μήνυμα λοιπόν δεν είναι ότι πρέπει να στρίψει ο πρωθυπουργός το τιμόνι δεξιότερα, όπως ανέφεραν κάποια στελέχη του κόμματος χθες σε τηλεοπτικά πάνελ. Αν έχει θέσει τους στόχους της τετραετίας σωστά, πρέπει να μείνει προσηλωμένος σε αυτούς, να εντείνει τη δουλειά των ανθρώπων του και να κάνει ό,τι αλλαγές χρειάζονται για να τους πετύχει. Η πυξίδα δεν πρέπει να δείξει άλλη κατεύθυνση. Η κοινωνία, μεσοπρόθεσμα, θα τον ανταμείψει για αυτό. Ακόμα πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι θα έχει καταφέρει να κάνει την Ελλάδα, μακροπρόθεσμα, μια καλύτερη χώρα.
Διαβάστε επίσης στην αθηΝΕΑ:
Ευρωεκλογές: 15 Γνωστά και Άγνωστα Σημεία
